Και εξαίφνης στο σκότος έπεσε κι άλλο σκότος! Πως γίνεται;
Το σκοτάδι έχει άπειρες αποχρώσεις. Αρχίζει από το γκρι και φτάνει στο
μαύρο. Μα και το μαύρο επίσης, έχει άπειρες αποχρώσεις.
Το μαύρο που φτάνει στο έρεβος και στην συνέχεια στο απόλυτο μαύρο, αυτό
του σύμπαντος, όταν θα πεθάνουν όλοι οι γαλαξίες με τα αστέρια τους.
Μόνο να φανταστείς μπορείς το απόλυτο μαύρο.
Οι τέχνες δεν μπορούν να το αποδώσουν και η ποίηση αδυνατεί.
Κι αυτό γιατί η κάθε ενέργεια, ακόμη και η άπειρα ελάχιστη, χρειάζεται κάποιο
ίχνος φωτός.
Με την πίστη όμως και με τους αρχηγούς της και τους πιστούς της, τα
πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα.
Το σκοτάδι είναι η άπειρη δύναμη τους και γι’ αυτό από νωρίς το ονόμασαν
φως. Και τι φως! Φως ψυχής!
Όλες οι θρησκείες στηρίζονται σε αυτό το σκοτεινό φως. Αυτό το καταφύγιο
της ψυχής!
Μια βαθιά εξουσία ακλόνητη, χαραγμένη πια μέσα στο DNA των ανθρώπων.
Οι επιστήμες μάχονται και με τα αποτελέσματα προσφέρουν ευδαιμονία. Αλλά το
σκότος πάντα απέναντι, πολέμιο κατάλοιπο της ανοησίας, της εμπάθειας, της
μισαλλοδοξίας.
Το Όνειδος επί της γης:
Οι θρησκείες, οι εκπρόσωποι, τα θύματα-πιστοί.
Το απόλυτο μαύρο στην πράξη.
Κανένας
οίκτος.....!
Δημήτρης Βίκτωρ
