Μα ποιός ανθέλληνας ανιστόρητος, ισχυρίζεται ότι δεν
υπήρξε χορός του Ζαλόγγου; Ή κρυφό σχολειό;
Ένας περιηγητής, μάλιστα, τράβηξε και βίντεο από το
συμβάν!... Βέβαια το τραγούδι ήταν στα αρβανίτικα, αλλά τι πειράζει; Και η εικόνα
είναι αλλοιωμένη και λίγο θολή αλλά τι σημαίνει αυτό;
Δυστυχώς, ο ίδιος καταγραφέας, δεν πρόλαβε λίγες μέρες
πριν να καταγράψει το άλλο γεγονός:
Ότι είχαν πιαστεί περίπου εβδομήντα τούρκοι αιχμάλωτοι
και όπως συνηθίζονταν, οι σουλιώτες άνδρες τους παρέδωσαν στις Σουλιώτισσες
γυναίκες για να τους χαλάσουν. Αυτές περίμεναν πως και πως με τις μικρές και
τις μεγαλύτερες χατζάρες, για να εκδικηθούν με τη σειρά τους, τους βιασμούς του
παρελθόντος από τους τούρκους και τα διάφορα τρομερά που υπέστησαν οι ίδιες ή
και άλλες γυναίκες. Μέσα σε μια νύχτα τους ξέκαναν και τους εβδομήντα. Πως;
Βγάζοντας τα μάτια, κόβοντας μύτες αυτιά, γλώσσες και όλα τα υπόλοιπα και
βέβαια τους όρχεις και τα πέη, πριν το τελικό ξεκοίλιασμα... Έτσι γίνονταν
τότε...
Αυτά είχε η εποχή, θα μου πείτε... Σωστό...Και αυτό
ισχύει για όλους. Κάτι παρόμοια κάνανε όλοι. Το μίσος φέρνει μίσος...
Έτσι, χωρίς εικόνα, για αυτό το τελευταίο, θα αρκεστούμε
σε αυτά που καταγράφτηκαν με απόλυτη σαφήνεια, από τους διάφορους περιηγητές.
Αλλά και αυτοί μας μπέρδεψαν. Άλλα ό ένας, άλλα ο άλλος. Εμείς θα πάρουμε σαν
σωστά αυτά που μας βολεύουν... Δεν θα πιστέψουμε, δηλαδή, ότι από την τρομάρα
τους και μόνον για αυτά που θα πάθαιναν οι δυστυχισμένες γυναίκες, βάραινε κυρίως η απόφασή τους να πηδήξουν από
το βράχο, όσες πήδηξαν και όπως πήδηξαν. Θα πιστέψουμε ότι ήταν ηρωίδες που με
χαρά πήδηξαν τραγουδώντας, για να δώσουν το παράδειγμα στις επόμενες γενεές ή
κάτι τέτοιο...
Κάπως έτσι έγινε και με το κρυφό σχολειό.
Ο ζωγράφος Γύζης και ο ποιητής Ιωάννης Πολέμης, ανέλαβαν να
μεταδώσουνε στις επόμενες γενεές την μεγάλη αλήθεια!... Και για να μην υπάρξει
καμιά αμφιβολία και παρεξήγηση στο μέλλον, πήγανε σε κανονικό κρυφό σχολειό!
Διάλεξαν το καλύτερο. Ο μεν Γύζης ζωγράφισε πραγματικά ότι έβλεπε σε ένα από
αυτά και όχι με την φαντασία του, ο δε Πολέμης ηχογράφησε τη διδαχή του
καλόγερου στα σκλαβωμένα και επαναστατημένα ελληνόπουλα!. Μέσα στο μάθημα ο
καλόγερος έβριζε την αρχαία Ελλάδα, όπως όλοι οι παπάδες, αλλά ο Πολέμης έκανε
ότι δεν άκουγε... Ανατρίχιασε όμως από την υποβλητική φωνή!... Έγραψε και το
ποίημα... Ευτυχώς που έχουμε το ντοκουμέντο!...
Τώρα βγαίνουν κάτι έξυπνοι και έξυπνες και μας λένε
διάφορα!...
Θα τους θυμίσω, ότι αν πάμε προς τα πίσω στην ιστορία,
υπάρχουν πάντα οι αδιάσειστες αποδείξεις για το ορθότατον της ιστορίας. Για
παράδειγμα, ο τρωικός ο πόλεμος έγινε όντως για την κουκλάρα την Ελένη και όχι
για τον έλεγχο των στενών για το εμπόριο κλπ.
Και πως το ξέρουμε αυτό, αφού τότε δεν υπήρχαν κάμερες να
το καταγράψουν; Μα, από τον Όμηρο!... Τι, λέει ψέματα ολόκληρος Όμηρος;
Και ο Οδυσσέας όντως κατέβηκε στον Άδη για να τα πει με
τον Τειρεσία.
Ό Όμηρος μας το είπε και αυτό... Μπορεί κανείς να το
αμφισβητήσει;
Αυτό μάλιστα φαντάζει πιο αληθινό από την ανάσταση του
Ναζωραίου!... Αλλά το πήγα μακριά το θέμα... Στα δικά μας πάλι…
Ε, τι άλλο περιμένετε; Ότι σας είπα παραπάνω. Έτσι έχουν
τα ζητήματα...
Οι σύγχρονοι Ελληναράδες πιθηκίζουν αναιδέστατα,
γυρνώντας την πλάτη στους γίγαντες της σκέψης, που ζήσανε κάποτε σε αυτόν τον
τόπο και που αποφάσισαν να προσεγγίσουν τις
αλήθειες με τη λογική, την συνεχή αμφισβήτηση και την επιστημονική
σκέψη.
Και οι σύγχρονοι αυτοί περίεργοι, διακατέχονται από
περίσσιο θράσος και χρησιμοποιούν την ύβρη, και επαναλαμβάνουν αναίσχυντα ότι
είναι τάχα απόγονοί τους!...
Τρέχουν από πίσω οι ιστορικοί του κατεστημένου γιατί
κλονίζεται το σαθρό τους οικοδόμημα. Οι πολιτικοί για να πάρουν εθνικούς
ψήφους. Οι διδάσκαλοι κάθε είδους γιατί δεν μπορούν να χωνέψουν, ότι δίδασκαν
μέχρι τώρα ήταν αλλιώς!... Οι στρατιωτικοί, γιατί κάποιοι μπήκαν στα χωράφια
της εθνικοφροσύνης τους. Το ίδιο και οι παπάδες με την μετά θάνατον ζωή στην
αγιαστούρα. Όλα τα μαγαζιά πρέπει να μείνουν ανοικτά!...
Πρέπει οπωσδήποτε να παραμείνουν ανοικτά!...
Από πίσω όλο το καρναβάλι των αφιονισμένων, φανατικών,
παρηκμασμένων ανεγκέφαλων, εθνικών πατριωτών.
Και ο όχλος πάντα συμφωνεί ανακατεύοντας τον φραπέ,
παρακολουθώντας διάφορα σήριαλ Τουρκάλικης "εχθρικής"
υποκουλτούρας...
Σε όλο αυτό το άθλιο εθνικό πανηγύρι, υπάρχουν και οι
άλλοι, οι λίγοι:
Αυτοί, που κρατάνε στις πλάτες τους τις αξίες ενός άλλου
κόσμου... Αυτοί που μέσα στην μοναξιά τους, προσπαθούν να δούνε τον κόσμο απ'
έξω, επιδιώκοντας να πείσουν με τις δημιουργίες και τους καθαρούς συλλογισμούς,
πως η ανώτερη τιμή στη ζωή είναι ο παγκόσμιος πολιτισμός, χωρίς την καλλιέργεια
κάθε μορφής μισαλλοδοξίας.
Δυστυχώς είναι λίγοι. Πάντα ήταν οι λιγότεροι σε όλες τις
εποχές...
Kαι δυστυχώς δεν είναι αθάνατοι για να έχουν το χρόνο να
τα αλλάξουν κάποτε, όλα...
Μένει μόνο η φωνή τους για κάτι... Δεν είναι και λίγο
αυτό!...
V i C t ω R / Ιούνιος 2013
Αιώνιος
στοχασμός – (ποίημα)
Επιθυμώ
να είμαι μια ηλιαχτίδα στο σκοτάδι του κόσμου...
Να
ζήσω αιώνια, να έχω το χρόνο να τα αλλάξω όλα...
Να
διώξω το μίσος σιγά σιγά, μεθοδικά απόλυτα...
Να
δικαιώσει η Δικαιοσύνη την Ηθική και τη Συνείδηση...
Περίεργος
να δω τη διαρκή διαχείριση της παγκόσμιας ειρήνης…
Δημήτρης Βίκτωρ
