" Δάκρυα στην γειτονιά " -- Ποίημα - Σύνθεση: Δημήτρης Βίκτωρ -- Ερμηνεία: Δόμνα Περάνθη

 

Δάκρυα στην γειτονιά

 Δάκρυα κυλούν στη γειτονιά, κλάματα θα ηχήσουν

τρέχουν ζωγράφοι να τα δουν να τ’ αποθανατίσουν

μαζεύονται οι ποιητές να γράψουν λίγους στίχους

κι οι μουσικοί με όργανα συνθέσεις να αρχίσουν.

 

Είναι νωρίς για όλα αυτά μόλις θα ξεκινήσουν

στα τρυφερά τα μάγουλα μικρές πηγές ν’ ανοίξουν

γυαλίζει μες στο πρώτο φως η ουσία και θολώνει

την όραση που το μυαλό κάνει πως διορθώνει.

 

Μοίρα δεν παίζει ακόμη εδώ ή μάλλον τώρα αρχίζει

κρυμμένη είναι στη γωνιά τα δάκρυα ζυγίζει

θα δώσει λίγα της χαράς καθώς η αυλαία ανοίγει

θα κρύψει τα υπόλοιπα στις λύπες να τοκίζει.

 

Φθάνουνε κάτι έρωτες ζητούν δάκρυα μερίδα

τα παίρνουν τα χαρίζουνε τα χύνουν με φροντίδα

τα στύβουν τα στραγγίζουνε τ’ αφήνουν λερωμένα

τις νύχτες στα παπλώματα υγρά και στεγνωμένα.

 

Το έργο συνεχίζεται επικρατεί αγωνία

όλη η δράση παίζεται σε μια μικρή γωνία

έρχονται οι απώλειες, ζητούνε τα δικά τους

τα παίρνουν εκβιαστικά τα βάζουνε σιμά τους.

 

Γρήγορα κλείνει η σκηνή σαν νάφθασε η ώρα

ο χρόνος πάλι κύλισε γρήγορα ήρθε η μπόρα

η μοίρα μέσα σε βροχή άδειασε τα στερνά της

κι έφυγε δίχως δάκρυα στα μάτια τα δικά της.

 

Τέλειωσε ο χρόνος είναι αργά είν’ όλοι κουρασμένοι

τώρα οι ζωγράφοι είν' σκυφτοί στα χρώματα δοσμένοι

οι τραγωδοί σε πάπυρους γράφουν του τέλους στίχους

κι οι μουσικοί με τα πνευστά πνίγουν δακρύων ήχους.

 

 

Δημήτρης Βίκτωρ

Οκτώβριος/2015