Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΙΗΣΗΣ ΒΙΚΤΩΡ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΙΗΣΗΣ ΒΙΚΤΩΡ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2026

«Σινέ Απόλλων» -- Ποίημα - Σύνθεση: Δημήτρης Βίκτωρ


 

Σινέ  Απόλλων

 Είναι ζεστό βραδάκι στο καλοκαιράκι

και η λεμονάδα θα παρηγορήσει την αναμονή

όπου να ’ναι θα ακουστεί ο θόρυβος από τη μηχανή

της δέσμης η μαγεία θα κινήσει

και το ταξίδι στην οθόνη θ’ αρχινήσει.

 

Κάπου πηγάζει ένα φώς που σκίζει το σκοτάδι

με παιχνιδίσματα η δέσμη του κυριαρχεί

όλοι εκστατικοί γι’ αυτό που θα συμβεί

για ό,τι λέει παρακάτω η ιστορία.

 

Έχει αγωνία αυτό το έργο, δύσκολο να μαντέψεις

ποιος είν’ αυτός που θα προδώσει, ποιος θ’ αγαπηθεί

ποιός είναι ο καλός και ποιός ο δίκαιος

αυτός ο ήρωας που θα φανεί εκεί στο τέλος.

 

Περνούν σκηνές γυρίζει η ταινία

είναι παλιά ιστορία που έρχεται από το παρελθόν

σκούρες εναλλαγές με φώτα η αγωνία σε σιγή

στην κορυφαία τη στιγμή η μουσική ηχεί

σε λίγο ησυχία απόλυτη, φριχτή αναμονή

μόνο το γρύλισμα της μηχανής ακούγεται

δηλώνοντας πως το μαρτύριο ποτέ δεν τελειώνει.

 

Ηθοποιοί μου πεθαμένοι, ήρωες αγαπημένοι

στα γκρίζα χρώματα όλη σας η πλοκή

οι ιστορίες ζωντανές και φωτεινές

δράματα μ’ αγωνίες, γέλια με κωμωδίες

μονομαχίες, περιπέτειες γιγάντων, τραγωδίες.

 

Έρχεται διακοπή στην πιο καλή στιγμή

διάλειμμα για λίγο, ώρα για λεμονάδα πάλι

συζήτηση αν έγινε ως τώρα κατανοητό

το θέμα της υπόθεσης, το ψυχολογικό…

 

Τελειώνει το διάλειμμα, το αυτί προσηλωμένο εκεί

που θ’ ακουστεί ξανά της μηχανής το γρύλισμα

καθώς το φιλμ το δρόμο του ξανά θ’ αρχίσει

κομμάτι από ευτυχία στα σκοτάδια να χαρίσει!...

 Δημήτρης Βίκτωρ
Αύγουστος-2013

 

 

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2026

" Δάκρυ βροχής " - Ποίημα - Σύνθεση: Δημήτρης Βίκτωρ


 

Δάκρυ Βροχής

 

Μία σταγόνα της βροχής φύλαξα στην καρδιά μου

το σχήμα και τον ήχο της μέχρι τα γηρατειά μου

ήταν της νιότης η στιγμή στα χρόνια τ’ ακριβά μου

χωρίς απώλειες, όλο φως σ’ όλη την ομορφιά μου.

 

Ήρθαν θεές οι εποχές μέσα στους οπωρώνες

άνοιξες και καλόκαιρα, φθινόπωρα, χειμώνες

πάντα χυμούς μου δίνανε σε θαυμαστά αγγεία

που έπινα και κύλαγε του χρόνου η αγωνία.

 

Ώσπου μια μέρα με βροχή και ήλιο μες στα νέφη

κάτι σαν να διέκρινα, κάτι σαν να μου γνέφει

καθώς τα μάτια της αργά άνοιξαν τα μεγάλα

και σμίξανε τα δάκρυα μαζί με την ψιχάλα.

 

Σα να ’ξερα και κράτησα την πιο μικρή τη στάλα

έτσι, για μια παρηγοριά στα χρόνια τα μεγάλα

τον ήχο της σαν μουσική μέσα στην ακοή μου

και το υγρό στοιχείο της, δάκρυ μες στην ψυχή μου.

 

Δημήτρης Βίκτωρ

Ιούλιος - 2013

 

 

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026

" ΣΤΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ " - Ποίημα - Απαγγελία - Μελοποίηση - Σύνθεση : Δημήτρης Βίκτωρ


 

Στο γηροκομείο

 

Με σπάνιο ήχο έκλεισε πίσω η πρώτη πόρτα

κτύπησε ο χρόνος γι’ αλλαγή με της ανάγκης την στροφή

ανήμπορος στην συντροφιά, αδύναμος σε μοναξιά

κι μνήμη πλέον δεν βοηθά πού το κλειδί να κρύψει.

 

Ο γιός κι κόρη ευγενικά τώρα τον συντροφεύουν

κάπου ξανά με λόγια απλά κουράγιο δίνουν, θάρρος:

«Θάχεις παρέα συντροφιά, με φίλους θα περνάς καλά

θα σε φροντίζουν και εμείς θα σου τηλεφωνούμε».

 

Δεύτερη πόρτα αθόρυβα σφραγίζει την σιωπή

νέο κρεβάτι, πάπλωμα, παράξενα σεντόνια

να συνηθίσει δείχνει απλό μα δύσκολο για ποιό σκοπό

πόσο θα είναι και για τί, για ποιον να συνεχίσει.

 

Εξάρτηση στα πιο απλά και φόβος καθημερινά

σ’ ανάμνηση βυθίζεται και στην παλιά του δόξα

στιγμές που τότε άστραφταν, δειλά τον πλημμυρίζουν

κι αφήνεται όσο μπορεί πολύ να διαρκέσουν.

 

Μα όσο και να προσπαθεί με διακοπή θα ταραχτεί

ήρθε η ώρα φαγητού σαν χθες την ίδια ώρα

ύστερα η ξεκούραση παρόμοια ανία

και οι κινήσεις του αργές μ’ ακρίβεια, προσεχτικές.

 

«Χάθηκε η επίσκεψη κι αυτόν τον μαύρο μήνα

πως νάναι τώρα τα παιδιά, άραγε ευτυχισμένα;

Ίσως δεν προλαβαίνουνε ναρθούν για να με δουν

πολλές δουλειές, απ’ το τηλέφωνο κάποτε θα μου πουν…».

 

Δημήτρης Βίκτωρ

Φεβρουάριος/2022

 

Σάββατο 6 Ιουνίου 2026

" Δάκρυα στην γειτονιά " -- Ποίημα - Σύνθεση: Δημήτρης Βίκτωρ -- Ερμηνεία: Δόμνα Περάνθη


 

Δάκρυα στην γειτονιά


 Δάκρυα κυλούν στη γειτονιά, κλάματα θα ηχήσουν

τρέχουν ζωγράφοι να τα δουν να τ’ αποθανατίσουν

μαζεύονται οι ποιητές να γράψουν λίγους στίχους

κι οι μουσικοί με όργανα συνθέσεις να αρχίσουν.

 

Είναι νωρίς για όλα αυτά μόλις θα ξεκινήσουν

στα τρυφερά τα μάγουλα μικρές πηγές ν’ ανοίξουν

γυαλίζει μες στο πρώτο φως η ουσία και θολώνει

την όραση που το μυαλό κάνει πως διορθώνει.

 

Μοίρα δεν παίζει ακόμη εδώ ή μάλλον τώρα αρχίζει

κρυμμένη είναι στη γωνιά τα δάκρυα ζυγίζει

θα δώσει λίγα της χαράς καθώς η αυλαία ανοίγει

θα κρύψει τα υπόλοιπα στις λύπες να τοκίζει.

 

Φθάνουνε κάτι έρωτες ζητούν δάκρυα μερίδα

τα παίρνουν τα χαρίζουνε τα χύνουν με φροντίδα

τα στύβουν τα στραγγίζουνε τ’ αφήνουν λερωμένα

τις νύχτες στα παπλώματα υγρά και στεγνωμένα.

 

Το έργο συνεχίζεται επικρατεί αγωνία

όλη η δράση παίζεται σε μια μικρή γωνία

έρχονται οι απώλειες, ζητούνε τα δικά τους

τα παίρνουν εκβιαστικά τα βάζουνε σιμά τους.

 

Γρήγορα κλείνει η σκηνή σαν νάφθασε η ώρα

ο χρόνος πάλι κύλισε γρήγορα ήρθε η μπόρα

η μοίρα μέσα σε βροχή άδειασε τα στερνά της

κι έφυγε δίχως δάκρυα στα μάτια τα δικά της.

 

Τέλειωσε ο χρόνος είναι αργά είν’ όλοι κουρασμένοι

τώρα οι ζωγράφοι είν' σκυφτοί στα χρώματα δοσμένοι

οι τραγωδοί σε πάπυρους γράφουν του τέλους στίχους

κι οι μουσικοί με τα πνευστά πνίγουν δακρύων ήχους.

 

 

Δημήτρης Βίκτωρ

Οκτώβριος/2015

 

Σάββατο 30 Μαΐου 2026

ΕΝΑ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΟ " - Ποίημα - Σύνθεση: Δημήτρης Βίκτωρ -- Ερμηνεία: Αβρότονον Ρηγάτου


 

Ένα αγριολούλουδο

 

Ένα αγριολούλουδο, μόνο και κανενός

ούτε αγάπης, έρωτα, φιλίας, προδοσίας

απώλειας ή χωρισμού, πένθους ή ευτυχίας

 

με ρίζες νάμουν δυνατές ν’ αντέχω τους ανέμους

να νιώθω τα σκιρτήματα της γης και τους σφυγμούς

κλέβοντας την ενέργεια των άστρων του απείρου

 

κάθε αυγή να λούζομαι ξανά μέσα στο φως

σ’ έρωτα με τις μέλισσες μ’ αρώματα ονείρου

καρτερικά να νοσταλγώ το κλάμα της βροχής

το σούρουπο σε ορίζοντα ρέμβης να ξαποσταίνω

 

μόνο να βασανίζομαι χωρίς να υπάρχει στόχος

με τέλος μου περήφανο χωρίς φόβο και θλίψη

δροσιά η ευγνωμοσύνη μου στο δώρο της ζωής

γέρνοντας με υπόκλιση στο αιώνιο αεράκι…

 

Ένα αγριολούλουδο
μόνο και κανενός…

 

 

Δημήτρης Βίκτωρ
Απρίλιος/2020

 

Πέμπτη 21 Μαΐου 2026

" Θα είμαι στη θλίψη σου " -- Ποίημα - Σύνθεση: Δημήτρης Βίκτωρ


                                 

Θα είμαι στη θλίψη σου

 

Όταν μέσα σου το κομμάτι της νύχτας φωλιάζει
και σκιές βαραίνουν τα μάτια σου
καθώς η σιωπή σού γίνεται βουνό
κι ανάσες σε πνίγουν σαν κύμα γκρίζο
να ξέρεις — στην άκρη της λύπης σου είμαι εκεί.

Σαν ανάλαφρο φύλλο που στο χέρι ακουμπά
σαν αεράκι που γλιστρά ανάμεσα στα μαλλιά σου
δε θα σου μιλήσω, αν δε θες,
μα θα σε κοιτάξω σαν φάρος που αναβοσβήνει
σε μια θάλασσα που την στεριά της ψάχνει.

Όταν το σώμα κουράζεται από τις μάχες
και τα δάκρυα στάζουν σαν κρυφός ψίθυρος
θα γίνω αγκαλιά που δε ζητά
παρηγοριά που δεν βαραίνει.

Ακόμα όταν δε βλέπεις το φως,
κι ψυχή σου μοιάζει σαν ξεχασμένος δρόμος,
θα είμαι εκεί—
ένα βήμα πιο πέρα,
στην γωνιά που κρύβεται το επόμενο χαμόγελο.

Κι όταν θα θες να μιλήσεις ξανά,
τους κόμπους της καρδιάς σου να σπάσεις
τις λέξεις σου θα κρατώ

όπως η γη την βροχή με βουλιμία στερεύει.

Γιατί στην θλίψη σου, μόνη δεν θάσαι.
Είμαι εκεί.
Πάντα, θα είμαι...
Θα είμαι..

 

Δημήτρης Βίκτωρ
Μάρτιος-2015

Τρίτη 5 Μαΐου 2026

ΣΤΟ ΒΡΑΔΥΝΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ -- Ποίημα - Σύνθεση: Δημήτρης Βίκτωρ


 

                                       Στο Βραδινό ραντεβού

 

Στο βραδινό σου ραντεβού υπάρχει ένας φόβος

κυκλοφορούν τα ένστικτα, η μέθη και ο τρόμος

το σκότος δεν φωτίζεται κρύβει τα μυστικά του

ο έρωτας, μες στη σιωπή, γράφει τα δράματά του.

 

Στο βραδινό το ραντεβού, προτού να ξημερώσει

υπάρχει ένα μυστήριο, μπορεί να σε σκοτώσει

ο Χίτσκοκ τό ’ξερε αυτό, γι’ αυτό κι από συνήθεια

τους δολοφόνους έκρυβε μέσα στην άγρια νύχτα.

 

Η νύχτα, στο συνήθειο της, σε βάζει να κοιμάσαι

μα αν στο ξύπνιο βρίσκεσαι, να μην ξενοκοιμάσαι

στου Άλαν Πόε δράματα μπορεί και να μπλεχτείς

στου Στήβεν Κινγκ θρίλερ να μπεις ν’ αποκεφαλιστείς!

 

Στο βραδινό σου ραντεβού, λαχτάρα, προσμονή

κρύβεται το μυστήριο για ό,τι θα συμβεί

ο κάθε ένας συντροφιά ψάχνει μες στην σκιά του

ο έρωτας, μ’ άλλη μορφή, δείχνει και τα φριχτά του!

 

Δημήτρης Βίκτωρ

Φεβρουάριος/2019

 

Τετάρτη 29 Απριλίου 2026

" ΕΝΑ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΟ " -- Στίχοι - Σύνθεση: Δημήτρης Βίκτωρ -- Ερμηνεία: Ευδοξία Ζαφείρα


 


Ένα αγριολούλουδο

 Ένα αγριολούλουδο, μόνο και κανενός

ούτε αγάπης, έρωτα, φιλίας, προδοσίας

απώλειας ή χωρισμού, πένθους ή ευτυχίας

 

με ρίζες νάμουν δυνατές ν’ αντέχω τους ανέμους

να νιώθω τα σκιρτήματα της γης και τους σφυγμούς

κλέβοντας την ενέργεια των άστρων του απείρου

 

κάθε αυγή να λούζομαι ξανά μέσα στο φως

σ’ έρωτα με τις μέλισσες μ’ αρώματα ονείρου

καρτερικά να νοσταλγώ το κλάμα της βροχής

το σούρουπο σε ορίζοντα ρέμβης να ξαποσταίνω

 

μόνο να βασανίζομαι χωρίς να υπάρχει στόχος

με τέλος μου περήφανο χωρίς φόβο και θλίψη

δροσιά η ευγνωμοσύνη μου στο δώρο της ζωής

γέρνοντας με υπόκλιση στο αιώνιο αεράκι…

 

Ένα αγριολούλουδο

μόνο και κανενός…

 

Δημήτρης Βίκτωρ

Απρίλιος/2020


Τρίτη 28 Απριλίου 2026

" ΣΤΟ ΒΡΑΔΥΝΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ " -- Ποίημα - Σύνθεση: Δημήτρης Βίκτωρ -- Ερμηνεία: Νάγια Ράπτη


                                                           Στο Βραδινό ραντεβού

 

Στο βραδινό σου ραντεβού υπάρχει ένας φόβος

κυκλοφορούν τα ένστικτα, η μέθη και ο τρόμος

το σκότος δεν φωτίζεται κρύβει τα μυστικά του

ο έρωτας, μες στη σιωπή, γράφει τα δράματά του.

 

Στο βραδινό το ραντεβού, προτού να ξημερώσει

υπάρχει ένα μυστήριο, μπορεί να σε σκοτώσει

ο Χίτσκοκ τό ’ξερε αυτό, γι’ αυτό κι από συνήθεια

τους δολοφόνους έκρυβε μέσα στην άγρια νύχτα.

 

Η νύχτα, στο συνήθειο της, σε βάζει να κοιμάσαι

μα αν στο ξύπνιο βρίσκεσαι, να μην ξενοκοιμάσαι

στου Άλαν Πόε δράματα μπορεί και να μπλεχτείς

στου Στήβεν Κινγκ θρίλερ να μπεις ν’ αποκεφαλιστείς!

 

Στο βραδινό σου ραντεβού, λαχτάρα, προσμονή

κρύβεται το μυστήριο για ό,τι θα συμβεί

ο κάθε ένας συντροφιά ψάχνει μες στην σκιά του

ο έρωτας, μ’ άλλη μορφή, δείχνει και τα φριχτά του!

 

Δημήτρης Βίκτωρ

Φεβρουάριος/2019