"ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΧΡΟΝΟΣ" - ΡΟΥΚ & ΒΙΚΤΩΡ

 

"ΤΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ" - Ποίημα: Δημήτρης Βίκτωρ - Απαγγελία: Χάρι...

«CHERISHED SOUND» - Poem and recitation : Dimitris Victor - Translation...

Οι τόκοι των Αρχαίων Εκείνων Ελλήνων

 

(Απόσπασμα από το ποίημα - «Εάλω η Πατρίς»)

 

« Ο ήλιος θα φανεί την άλλη ή την παράλλη μέρα

αργά φωτίζοντας την άκρα συμφορά,

οι κάτοικοι θ᾽ αφυπνιστούν και θα ξανασκεφτούν

τους τόκους των αρχαίων να τιμήσουν...

 

Έτσι θα πορευτούν σαν μοιραία επιταγή

σαν θεία τιμωρία ύβρεως και προσταγή,

ευχή τον ήλιο της πατρίδας να σηκώσουν ξανά

να χτίσουν νέες τέχνες με υψηλά ιδανικά».

 

Δημήτρης Βίκτωρ

 

 

From poem - THE HOMELAND HAS FALLEN (Translated by Philip Ramp)

 

«The sun will appear the next day and the day after that

slowly lighting the utter disaster

the inhabitants will awaken and think things over

honor the interest paid them by the ancients…

 

Thus they will carry on like a fated command

like divine punishment subjected to the dictates of curse

a prayer the homeland’s sun will rise again

and they will construct new arts with high ideals…»

 

Dimitris Victor

 

" ΥΜΝΟΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ " - Ποίημα και Απαγγελία: Δημήτρ...

POLAROID

 

KALESMA-MYCONOS

 

Το πείραμα με την Αζαλέα

Έγινε τις προάλλες ένα πείραμα σε ειδικό εργαστήριο, με το φυτό αζαλέα.
Το φυτό αυτό έχει την ιδιότητα να κλείνει τα φύλλα του όταν το αγγίζεις.
Συνδέθηκε με παλμογράφο, σαν αυτούς που χρησιμοποιούνται στα νοσοκομεία για τους ανθρώπους.
Διοχετεύθηκε στον κορμό αναισθητικό και το φυτό έπεσε σε νάρκωση!
Όταν "ξεναρκώθηκε",  ζωντάνεψε ξανά όπως και πριν!
Στη συνέχεια με ένα φλόγιστρο κάηκαν κάποια φύλλα του. Ο παλμογράφος έδειχνε πανικό! Όταν παίχτηκε άγρια μουσική, ήταν μεγάλη επίσης η αναστάτωση στον παλμογράφο. Και όταν ακούστηκε γλυκιά μουσική, η γραμμή στον παλμογράφο ήταν ήρεμη!

Αυτά για τον άνθρωπο της γης, που σκοτώνει ανελέητα ακόμα και πέρα από τις ανάγκες του ή βιάζει τη φύση καταστρέφοντας χλωρίδες και πανίδες και τις περισσότερες φορές χωρίς λόγο.
Δεν μπορώ να φανταστώ, τι να συμβαίνει σε ένα δέντρο τη στιγμή που το κόβουν!...

Όλα γύρω μας αισθάνονται!
Όλα μας παρακολουθούν και μας αγαπούν ή μας μισούν!

Θυμήθηκα τη Μάνα μου με τους ωραίους βασιλικούς:
Πάντα ρωτούσα, τι μαγικό τους κάνει και ήταν τόσο ορεξάτοι, ενώ του απέναντι μπαλκονιού, μίζεροι!

"Εγώ τους δείχνω την αγάπη μου και συνομιλώ μαζί τους",  μου έλεγε.
Και εγώ γελούσα με την αφέλειά της...! Τότε που νόμιζα ότι ήμουν πιο έξυπνος!. 

Σημ.: Αλλά μου έλεγε και κάτι άλλο: "Εσύ να μην παντρευτείς ποτέ… Αλλά αν παντρευτείς, να διαλέξεις γυναίκα που να έχει στο μπαλκόνι της λουλούδια περιποιημένα".

Ε, λοιπόν, τρεις γάμοι, τρία διαζύγια  και τα τρία μπαλκόνια ήταν χωρίς καν λουλούδια!

(Κοίταξε συνειρμούς το πείραμα με την αζαλέα!..,)

Δημήτρης Βίκτωρ
 

Περί ελαχίστων Αρχαίων Ελλήνων, και όχι νέων...

" Όλοι οι παλαιότεροι πολιτισμοί, έβλεπαν τον άνθρωπο ως ένα απεχθές ον που σέρνονταν μπροστά σε θεότητες και δυνάστες.

Οι Αρχαίοι Έλληνες, (ελάχιστοι εξ αυτών), πήραν τον άνθρωπο και τον έστησαν στα πόδια του.
Τον δίδαξαν να είναι υπερήφανος.

Ο κόσμος είναι γεμάτος από φυσικά θαύματα, αλλά τίποτα δεν είναι πιο θαυμαστό από τον άνθρωπο.
Οι Αρχαίοι Έλληνες, (ελάχιστοι εξ αυτών), έπεισαν τον άνθρωπο, ότι ήταν ο κύριος του εαυτού του και δημιούργησαν νόμους για να περιφρουρήσουν τις προσωπικές του ελευθερίες.

Οι Αρχαίοι Έλληνες, (ελάχιστοι εξ αυτών), ενθάρρυναν την περιέργεια που είχε ο άνθρωπος για τον εαυτό του και για τον κόσμο που τον περιτριγύριζε, διακηρύττοντας ότι μια ζωή χωρίς έρευνα δεν αξίζει τον κόπο να την ζούμε.

Οι Αρχαίοι Έλληνες, (ελάχιστοι εξ αυτών), πίστευαν στην τελειότητα σε όλα τα πράγματα, γιʼ αυτό μας κληροδότησαν την ομορφιά, την γλώσσα, τους νόμους, τη λογική, τα πρότυπα της αλήθειας, την αίσθηση για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.

Από τους ελάχιστους Αρχαίους Έλληνες, μάθαμε να φιλοδοξούμε χωρίς περιορισμούς, να είμαστε, αθάνατοι μέχρι εκεί που μας είναι δυνατό ".

...............................................................................................

Από τους Αρχαίους Έλληνες, (τους ελαχίστους εξ αυτών), έμαθε ο άνθρωπος να λυπάται για τον βέβαιο θάνατο και να μην νιώθει φόβο γι’ αυτόν.

Αυτά, από τους Αρχαίους ελάχιστους Έλληνες, και Όχι για τους σύγχρονους πολλούς Έλληνες...

(Οι πλείστοι αρχαίοι Έλληνες ήταν όμοιοι με τους σύγχρονους, αν όχι χειρότεροι!
Είναι θέμα οπτικής...)

Δημήτρης Βίκτωρ

Η Μάνα του νικητή

Μάνα-Μητέρα-Μαμά-Μανούλα-Μαμάκα - κ. λπ.

Οι πλείστες των μητέρων πιστεύουν πως αξίζουν τον τίτλο, επειδή αγαπούν τα παιδιά τους, δικαιολογώντας τα με ό,τι κι αν κάνουν.

Καθώς επίσης, να τα υποστηρίζουν με πάθος, απέναντι σε ό,τι είναι ενοχλητικό για εκείνα.

Φυσικά, αφού είναι ο καθρέφτης τους...Υποτίθεται.

Αποδεικνύουν επίσης, την αγάπη τους, πιστεύοντας πως τα παιδιά τους, τους λένε πάντα την αλήθεια!

Φυσικό κι αυτό γιατί αν δείξουν πως δεν τα πιστεύουν, και εκείνα με την σειρά τους δεν θα πιστέψουν τους γονείς. Οπότε, η συμφωνία, συμφωνία. Επίσημα και με βούλα.

.........................................................................................................

Όταν ήμουν δέκα χρονών, ζούσα με την οικογένειά μου σε μια πολύ φτωχική γειτονιά.
Η Μάνα μου Ευδοξία, έλειπε κάθε μέρα, ακόμη και τις Κυριακές για το μεροκάματο της πλύστρας σε διάφορα σπίτια. Σκληρή δουλειά, δεν υπήρχαν και πλυντήρια τότε...
Είχε και εφτά ακόμη στόματα να θρέψει. Πέτρινα τα χρόνια, σε όλα...

Μια μέρα λοιπόν, εκεί στην αλάνα, ένα από τα αδέρφια μου ηλικίας δώδεκα ετών, πλακώθηκε στο ξύλο με ένα γειτονόπουλο. Συνηθισμένα πράγματα αυτά στην αλάνα και πολύ συχνά.
Έλα όμως που ο αδερφός μου ήταν καλύτερος στις μπουνιές και βγήκε νικητής.
Μαζεύτηκαν όλα τα αλλά παιδιά και απολάμβαναν τον καβγά.

Ο νικημένος έβαλε τα κλάματα. Μεγάλη θλίψη, μεγάλο το σόου.

Κάποιος ειδοποίησε την μάνα του, που έμενε πολύ κοντά και εκείνη κατέφθασε με φωνές και διάφορα.

Φασαρία, χαμός! Κατέφθασαν και άλλες μανάδες ανταλλάσσοντας μεταξύ τους διάφορες γνώμες για το δίκαιο του ζητήματος.

Ήταν αργά το απόγευμα και η Ευδοξία έτυχε να γυρίζει εκείνη την ώρα από το μεροκάματο και πέφτει επάνω στην πολύκροτη διαμάχη.

Την βλέπει η μαμά του νικημένου και αρχίζει τις φωνές σε άλλον τόνο.

Τώρα το θέμα θα έπαιρνε άλλη τροπή.

Όλοι έστρεψαν την προσοχή στις δυο γυναίκες. Ήθελαν να απολαύσουν την συνέχεια.
Και η συνέχεια θα ήταν, σύμφωνα με τέτοιες ιστορίες, το μαλλιοτράβηγμα των μανάδων. Μεγάλη απόλαυση! Έκσταση!

Η Ευδοξία σάστισε για λίγο αλλά δεν άργησε να καταλάβει την ουσία.

Χωρίς να απαντήσει στην μαμά του νικημένου που ωρύονταν, άρπαξε τον αδερφό μου και του έριξε μπροστά σε όλους ένα γερό ξύλο.

Όλοι έμειναν έκπληκτοι. Μα είναι δυνατόν; Η μάνα να δέρνει το παιδί της; Η μάνα του;

Σιωπή...

Στη συνέχεια αρπάζει τον αδερφό μου από το αυτί και τον σέρνει προς το σπίτι.

Είπε όμως στην εμβρόνητη μαμά του νικημένου:

- Εγώ το δέρνω το δικό μου για να το έχει σαν μάθημα να μην προξενεί τσακωμούς. Εσύ γιατί δεν κάνεις το ίδιο στο δικό σου;

Και η μαμά του νικημένου:

- Εσύ το δέρνεις, γιατί εσύ έχεις πολλά παιδιά. Ενώ εγώ έχω μόνον δύο!

Και η Ευδοξία απαντά:

- Έχω πολλά παιδιά, αλλά έχω πολλούς πόνους.....!

... Η  Μ ά ν α  του  νικητή..!

Αυλαία…

 

Δημήτρης Βίκτωρ

ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ - ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ - ΠΙΣΤΗΣ

" ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΔΩΜΑΤΙΩΝ " - Ποίημα - Απαγγελία: Δημήτρης Βίκτωρ

Εντός των Δωματίων

 

Εδώ οι καταλήξεις... Όλες, αυτές και όλα

σαν ρίζες δέντρου αιώνιου μέσα, βαθιά στην Γη...

Εδώ ο παλμός μικρής, άπιαστης αρχής ανάσας...

Εδώ οι αναφορές απάντων των ονείρων

οι αποφάσεις για κυριαρχίες έναντι εκείνων...

 

Εδώ τα ρόδα και τα κρίνα των παρθένων

το σκίρτημα του σώματος, η πρώτη αναλαμπή

των ηδονών συνθήκες και προσαρμογές

των θανάτων τελετές, εδώ κι αυτές...

 

Εδώ η μοναξιά, αφέντρα της δημιουργίας

στήνει χορό κάθε ώρα και στιγμή

καλώντας σε να πάρεις μερτικό στο, «Είναι»

ν’ αδράξεις της ζωής την άκρα ηδονή...

 

Εδώ παιχνίδια, προσευχές, ύβρεις,

νανούρισμα, μοιρολόι τόσο δα κοντά,

μ’ ένα μικρό κενό για ό,τι κάνεις, ό,τι πεις,

ό,τι σκεφθείς και ό,τι ψιθυρίσεις...

 

Όσες φορές και να κοιτάξεις έξω απ’ το παράθυρο,

όσες αν βγεις στον δρόμο σαν ταξιδευτής, εδώ θα ’ρθείς.

Όλα μέσα στους ίδιους τοίχους θ’ αντηχούν

στους ίδιους τοίχους θα καταγραφούν...

 

Θ’ αναφερθούν οι λεπτομέρειες των συγκινήσεων,

σ’ ακροατήρια μικρά, αγαπημένα

στο μαξιλάρι οι συμβουλές, οι ακριβές σου σκέψεις

εδώ, οι αποφάσεις άγχους καθηκόντων...

 

Όλα γερνούν εδώ, αγαπημένη συντροφιά, εδώ γερνάς κι εσύ.

Φεύγει η ζωή κάνοντας κύκλους σταθερούς

κύκλους εντός κάθε λογής σχημάτων δωματίων...

... Κάθε λογής εντός, των όπου Γης ανθρώπων!...

 

 Δημήτρης Βίκτωρ

Μάιος - 2013

 

                

 

 

"ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΔΩΜΑΤΙΩΝ" - Ποίημα - Απαγγελία: Δημήτρης Βίκτωρ

Εντός των Δωματίων

Εδώ οι καταλήξεις... Όλες, αυτές και όλα

σαν ρίζες δέντρου αιώνιου μέσα, βαθιά στην Γη...

Εδώ ο παλμός μικρής, άπιαστης αρχής ανάσας...

Εδώ οι αναφορές απάντων των ονείρων

οι αποφάσεις για κυριαρχίες έναντι εκείνων...

 

Εδώ τα ρόδα και τα κρίνα των παρθένων

το σκίρτημα του σώματος, η πρώτη αναλαμπή

των ηδονών συνθήκες και προσαρμογές

των θανάτων τελετές, εδώ κι αυτές...

 

Εδώ η μοναξιά, αφέντρα της δημιουργίας

στήνει χορό κάθε ώρα και στιγμή

καλώντας σε να πάρεις μερτικό στο, «Είναι»

ν’ αδράξεις της ζωής την άκρα ηδονή...

 

Εδώ παιχνίδια, προσευχές, ύβρεις,

νανούρισμα, μοιρολόι τόσο δα κοντά,

μ’ ένα μικρό κενό για ό,τι κάνεις, ό,τι πεις,

ό,τι σκεφθείς και ό,τι ψιθυρίσεις...

 

Όσες φορές και να κοιτάξεις έξω απ’ το παράθυρο,

όσες αν βγεις στον δρόμο σαν ταξιδευτής, εδώ θα ’ρθείς.

Όλα μέσα στους ίδιους τοίχους θ’ αντηχούν

στους ίδιους τοίχους θα καταγραφούν...

 

Θ’ αναφερθούν οι λεπτομέρειες των συγκινήσεων,

σ’ ακροατήρια μικρά, αγαπημένα

στο μαξιλάρι οι συμβουλές, οι ακριβές σου σκέψεις

εδώ, οι αποφάσεις άγχους καθηκόντων...

 

Όλα γερνούν εδώ, αγαπημένη συντροφιά, εδώ γερνάς κι εσύ.

Φεύγει η ζωή κάνοντας κύκλους σταθερούς

κύκλους εντός κάθε λογής σχημάτων δωματίων...

... Κάθε λογής εντός, των όπου Γης ανθρώπων!...

 

Δημήτρης Βίκτωρ
Μάιος - 2013

 

                

 

 

"ΟΙ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΙ" - Ποίημα: Δημήτρης Βίκτωρ

Οι αδικημένοι

 " Είναι κι αυτοί οι αδικημένοι από την φύση·

αυτοί, που τους χρωστά η ομορφιά..."

Εσύ από τους τυχερούς, έριχνες κάπου μια ματιά

ποτέ σου δεύτερη κι αυτή από μακριά.

Περνούσε ο χρόνος, οι καιροί, οι μέρες και οι νύχτες

σε ησυχία-θόρυβο άλλαξαν οι μορφές και οι ψυχές

έσβησε ο φίλος σου ο παλιός βαθιά μες στον καθρέφτη

ήρθε ο νέος με χωρίς τις τότε σου ομορφιές.

Τώρα κι εσύ από την φύση  αδικημένος 

βλέπεις να απορείς πως σου χρωστά η ομορφιά

νιώθοντας πια, το άδικο στην πράξη του θα ζήσεις.

 Δημήτρης Βίκτωρ

Μάρτιος / 2018

Η Αμάσητη Εκδοχή Σου......! - (2)

 

Τον τελευταίο καιρό, λόγω του πολέμου, χορτάσαμε αναλύσεις και αναλύσεις.  

Πολλοί λένε-γράφουν και κάποιοι τους ακούνε.
Οπότε, το σπορ συνεχίζεται με πάθος.
Βοηθάει στην ψυχοθεραπεία αυτό, στην ανάταση, με θαυμασμό για τρομερούς αρχηγούς, για ήρωες μέσα από ιδεοληψίες.

 Όχι βέβαια, με την προσπάθειά σου να έρθεις αντιμέτωπος με την αλήθεια.
Αν είσαι από αυτούς που σκέφτονται, που αμφισβητούν τις εύκολες αναλύσεις, θα διαπιστώσεις πόσο δύσκολο είναι να αποστασιοποιηθείς από τα γεγονότα και πόσο ακατόρθωτο είναι να εκφραστούν οι αλήθειες.

Θα μάθεις επίσης, πως ορισμένα δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ειπωθούν και να γραφτούν.
Υποστήριξε και εσύ την δική σου εκδοχή. Αυτήν που σου είπαν δηλαδή και σου έμαθαν να την μεταδίδεις αμάσητη.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να κυκλοφορήσει κι όλας.
Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την δική σου εκδοχή της ιστορίας.
Εκτός κι αν είναι οικουμενική ή έστω για πολλούς, η ιστορία σου.

Χρειάζεται Αυτογνωσία για την ανάλυσή  σου και Επίγνωση για την έκφρασή  της.
Αλλά αυτά, είναι τα στοιχειώδη για τον τίτλο του σοβαρού αναλυτή που σκέφτεται..
Άλλο θέμα αυτό.

Η ιστορία σου όμως, παραμένει η καλύτερη για σένα και η αμάσητη εκδοχή σου επίσης!

Άλλωστε υπάρχει το ιντερνέτ για να αντιγράφεις αναλόγως…

Δημήτρης Βίκτωρ

Η Φιλοσοφία και η δύναμή της - (Από Δ. Βίκτωρ)

Ας είμαστε πεπεισμένοι για το εξής:

Μόνο όταν η ψυχή θεραπευτεί θα τελειώσουν τα βάσανά μας.

Ας αφεθούμε στα χέρια της φιλοσοφίας για τη θεραπεία.

 Θα θεραπευτούμε αν το θελήσουμε.

Η μέθοδος που χρησιμοποιεί η φιλοσοφία για τη θλίψη και τις άλλες ασθένειες της ψυχής είναι το λογικό και η συγκατάθεση της βούλησης.

Η ευτυχισμένη ζωή εξαρτάται από τη λογικότητα με την οποία

είμαστε σε θέση να βλέπουμε τα πράγματα.

Όταν η σκέψη αφήνεται ελεύθερη να κινηθεί στους δρόμους της γνώσης, δυναμώνει από την ίδια τη κίνησή της και γίνεται ολοένα  πιο  απαιτητική.

Για το κριτικό φιλόσοφο τα πάντα πρέπει και μπορούν να γίνουν

 θέματα για εξονυχιστική έρευνα.

Ο φυσικός κόσμος, κοινωνικός βίος, η ψυχή του ανθρώπου, η ομορφιά.

Μερικοί χρησιμοποιούν το χρόνο τους με φειδώ, άλλοι σπάταλα. 

Κάποιοι τον μεταχειρίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να λογοδοτήσουν γι’ αυτόν, κάποιοι άλλοι όμως – πράγμα που αποτελεί και τη μεγαλύτερη ντροπή - σαν να μην έχει μείνει κανένα υπόλοιπο απ’ αυτόν !

Πολύ συχνά άνθρωποι που βρίσκονται σε βαθιά γεράματα δεν έχουν

κανένα άλλο τρόπο να αποδείξουν ότι έζησαν πολύ

εκτός από τα ίδια τα χρόνια τους !

Καμιά κατάσταση δεν είναι τόσο πικρή ώστε να μη μπορεί ένα ήρεμο μυαλό να βρει κάποια  παρηγοριά σ’ αυτήν.

Kάθε άνθρωπος, σε τρικυμιώδεις φάσεις στη διάρκεια του αγώνα της ζωής, όταν φθάνει στην απελπισία, βιώνει σε όλες τις διαστάσεις της ύπαρξης του την απελπισία των “οριακών καταστάσεων” και αναζητά

τη Φιλοσοφία ως παρηγοριά και λύτρωση!

Γι’ αυτό η Φιλοσοφία δεν είναι η κατασκευή ενός φανταστικού κόσμου, αλλά η ανάγκη επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων και ο προβληματισμός από τις διάφορες μορφές σχέσεων που δημιουργούνται με αυτή την επικοινωνία.

Γιατί η επικοινωνία είναι ζωή και ο διάλογος η συνειδητοποίησή της.

Ποιηση Βικτωρ

ΠΕΡΙ ΠΕΝΘΟΥΣ

 

Περί επιλογής

Δεν επιλέγεις.

Άλλοι και άλλα επιλέγουν για σένα· για όλα, ακόμη και για τα πιο απλά.

Όχι απαραίτητα άμεσα με λόγο και επιμονή, αλλά υπόκωφα, σιωπηλά μεθοδικά.

Για να επιλέξεις εσύ, θα πρέπει να είσαι κάπως διανοητής, με κάπως ελεύθερη σκέψη και κάπως αποφασιστικός, τουλάχιστον. Κάτι όχι εύκολο.

Αν το προσπαθήσεις, θα δημιουργήσεις την ανασφάλεια σε όλα τα γύρω σου. Κάτι που δεν σου επιτρέπεται.

Αν το καταφέρεις, το θέμα συνεχίζεται από τους άλλους και από τα άλλα.

Θα σου μεταδώσουν πάλι σιωπηλά, και χωρίς απαραίτητα αρνητική συμπεριφορά, την μοναξιά.

Αν αυτήν την μοναξιά την αντέξεις, κάνοντάς την εργαλείο δημιουργίας, τότε κέρδισες, αλλά αυτά που έχασες θα σε ακολουθούν για πάντα.

Η επιλογή είναι ένα σπάνιο, απλό θαύμα!

Δημήτρης Βίκτωρ

Η Λύπη των Ελαχίστων Παρόντων

Οι Έλληνες του "Μηδέν Άγαν",  του "Μέτρον Άριστον", του "Γνώθι Σ' αυτόν", άφησαν την ομορφιά τους κληρονομιά για μνήμες ελαχίστων.

Νομοτέλεια;

Η ομορφιά είναι φθαρτή και έχει έναν δρόμο...Οι Έλληνες έχασαν τον δρόμο και οι ελάχιστοι εκφράζουν την θλίψη τους κοιτάζοντας το απότιστο άνθος, καθώς μαραίνεται μπροστά τους.

Και η Ελλάδα; Χώρα των Θεών χωρίς Θεό!...

Χώρα Αθανάτων χωρίς Παρόντες…

Δημήτρης Βίκτωρ

ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

 

Περί των Χειρότερων...

Η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.

Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία.

Τα κίνητρα για ενασχόληση με την πολιτική δεν είναι ποτέ αθώα.

Η δίψα για εξουσία δεν έχει σχέση με αλτρουϊσμό, ούτε με αίσθημα δικαίου και κοινωνικής προσφοράς.

Οι άνθρωποι αυτοί διακατέχονται από αισθήματα κατωτερότητας και προσπαθούν να το κρύψουν. Προσπαθούν να πείσουν και να πειστούν πως κάτι αξίζουν.

Πρέπει να υπάρχει η ροπή στο ψέμα γιατί η ενασχόληση με την πολιτική δεν έχει ηθικούς φραγμούς. Είναι σπουδαίο πλεονέκτημα το να λέει ο πολιτικός ψέματα.

Οπότε, είναι θεμιτό για κάθε ψεύτη και απατεώνα να καταλαμβάνει πολιτικό θώκο.

Για τους γόνους των πολιτικών οικογενειών τα πράγματα είναι αρκετά εύκολα. Αντίθετα, οι άλλοι, οι νεοφερμένοι χρειάζεται να γλείφουν συνεχώς.

Θρησκεία και Έθνος είναι εργαλεία χειραγώγησης της μάζας. Αυτό πρέπει να γνωρίζει καλά ο επίδοξος πολιτικός. Απαραίτητα εργαλεία σε όλες τις ομιλίες είναι επίσης τα μπλα-μπλα για παράδοση, ιερά και όσια προγόνων, και ένδοξη ιστορία.

Κοσμητικά επίθετα απαραίτητα: Σοφός λαός, ένδοξος λαός, βασανισμένη χώρα, περήφανα γηρατειά, κ.λπ.

Αλλά αυτά δεν αρκούν αν δεν υπάρχουν τα λεφτά. Οπότε αρχίζει η διαπλοκή. Αρχίζει το σκοτάδι.

Και ο λαός; Τον ξεχάσαμε...

Ακούει στο βάθος τη λατέρνα να γυρίζει στον ίδιο ρυθμό.

Σαν βλαξ που είναι, ψηφίζει με το θυμικό και όχι με τη λογική.

... Πάντα!

Δημήτρης Βίκτωρ


***Σημ. Τα υπόλοιπα στο βιβλίο: - "Εξουσία Βλαχάρα"

#Βικτωρ_Αφορισμοί
@victor.aphorisms

Απόσπασμα από το βιβλίο: " Εξουσία Βλαχάρα " - (Η Κυρία Ελλάδα)

Το άλλο μεσημέρι, μέσα στη λιακάδα, παρέα με την Κυρία Ελλάδα, γευμάτισαν στο μπαλκόνι με τους λευκούς ασβέστες, ανάμεσα στα πολλά λουλούδια και τους στρογγυλούς βασιλικούς. Φίνο άρωμα τριγύρω!

 Η χορτόπιτα της Κυρίας Ελλάδας με το χειροποίητο φύλλο και τα χόρτα του βουνού ήταν όπως πάντα υπέροχη, στην όψη, στη γεύση!

Ύστερα ήρθε η ώρα του καφέ. Του... κανονικού καφέ!

Ο Λεωνίδας μίλησε για λίγο, πολύ περιληπτικά, για την Εξουσία Βλαχάρα. Περιορίστηκε κυρίως στην κωμική πλευρά της όλης ιστορίας, έτσι για λίγη διασκέδαση.

 Ύστερα, με την Κυρία Ελλάδα πιάσανε άλλη κουβέντα…

  Για τα υπέροχα της Ζωής, τα απλά και τα ωραία...

  Άλλος κόσμος!... Άλλος Πολιτισμός!...

 

*** *** Το βιβλίο θα το βρείτε στις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΤΑΝ - Ιπποκράτους 15 - Τηλ.: 210-38.00.259

ΕΛΛΑΣ - Φ Ω Σ...............!

 

ΑΠΙΑΣΤΟ ΠΑΡΟΝ

      " ΑΝΘΡΩΠΟΣ  &  ΧΡΟΝΟΣ " 

 ΚΑΤΕΡΙΝΑ  ΑΓΓΕΛΑΚΗ ΡΟΥΚ  &  ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΙΚΤΩΡ

"Σαν αστραπές" - Ποίημα και Απαγγελία: Δημήτρης Βίκτωρ

"Σαν αστραπές" - (Ποιήσεως ορισμός) - Ποίημα: Δημήτρης Βίκτωρ - Απαγγε...

ΒΙΚΤΩΡ & ΧΡΟΝΟΣ