ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΕΝΤΡΟΠΙΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

 

Απόσπασμα από το βιβλίο: " Εξουσία Βλαχάρα " - (Η Κυρία Ελλάδα)

Το άλλο μεσημέρι, μέσα στη λιακάδα, παρέα με την Κυρία Ελλάδα, γευμάτισαν στο μπαλκόνι με τους λευκούς ασβέστες, ανάμεσα στα πολλά λουλούδια και τους στρογγυλούς βασιλικούς. Φίνο άρωμα τριγύρω!

 Η χορτόπιτα της Κυρίας Ελλάδας με το χειροποίητο φύλλο και τα χόρτα του βουνού ήταν όπως πάντα υπέροχη, στην όψη, στη γεύση!

Ύστερα ήρθε η ώρα του καφέ. Του... κανονικού καφέ!

Ο Λεωνίδας μίλησε για λίγο, πολύ περιληπτικά, για την Εξουσία Βλαχάρα. Περιορίστηκε κυρίως στην κωμική πλευρά της όλης ιστορίας, έτσι για λίγη διασκέδαση.

 Ύστερα, με την Κυρία Ελλάδα πιάσανε άλλη κουβέντα…

  Για τα υπέροχα της Ζωής, τα απλά και τα ωραία...

  Άλλος κόσμος!... Άλλος Πολιτισμός!...

 

*** *** Το βιβλίο θα το βρείτε στις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΤΑΝ - Ιπποκράτους 15 - Τηλ.: 210-38.00.259

ΕΞΟΥΣΙΑ ΒΛΑΧΑΡΑ

 

ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ...!

 

Απόσπασμα από το βιβλίο: "ΕΞΟΥΣΙΑ ΒΛΑΧΑΡΑ" - (Ο Ανδρόνικος ασθενεί):

"Ο Ανδρόνικος θα υποστεί εγχείρηση καρδιάς και θα χωρίσει τη σύζυγό του, τη Γάργαρετ, γιατί ερωτεύτηκε τη Νανάρα, την αεροσυνοδό, την οποία θα παντρευτεί.

Οι αλλαγές είναι δραματικές και σε όλα τα επίπεδα του ανδρός. Θα γίνει αδύναμος, άβουλος, έρμαιο του Τύπου και της χλεύης των αντιπάλων του.

Θα τον σύρουν στα δικαστήρια, κατηγορούμενο για το μεγάλο σκάνδαλο του εκλεκτού του, του Κοκοτά.

Μέχρι και στην Παναγία της Κίνου θα πάει για να προσκυνήσει την εικόνα της γιατί το επέβαλε η νέα σύζυγος... Ποιος; Ο Ανδρόνικος!...

Πολύ γνωστή η ιστορία που έχει καταγραφεί στη μνήμη όλων με απίστευτες λεπτομέρειες. Με όσες γίνανε γνωστές δηλαδή... Ο Ανδρόνικος, όμως, έχει τους φαν του. Τον λατρεύουν τουλάχιστον οι μισοί κάτοικοι της Αρμελάδας. Γουστάρουν τον ερωτιάρη, τον μπήχτη!...

Κερδίζει ξανά τις επόμενες εκλογές.

Η Νανάρα τώρα ξεσπαθώνει. Θέλει επιτέλους νομιμοποίηση, θέλει γάμο, κανονικό, χριστιανικό, μέσα σε εκκλησία για να πιάσει... Το καταφέρνει και όλοι ασχολούνται μαζί της.

Ο μεγάλος τιμονιέρης γίνεται τροχός της αμάξης. Η Νανάρα δίνει ρέστα. Προσπαθεί να οδηγήσει το όχημα… Αυτό όμως κολλάει στη λάσπη!... Από πίσω τρέχουν όλοι οι κολλητοί για να σπρώξουν. Τους συντονίζει ο Σάκης. Η άμαξα ξεκολλάει για λίγο και, μόλις βγαίνουν στον ανοιχτό δρόμο, συμβαίνει πάλι το ίδιο...

Κλατάρει το λάστιχο! Αυτό, το μπαλωμένο...

Η Νανάρα τρέχει στα μαντζούνια και στις καφετζούδες... Θυμάται την Εξουσία Βλαχάρα και της τηλεφωνεί. Εκείνη είναι έτοιμη πάντα με το όπλο παρά πόδας και επινοεί την εξήγηση του φλιτζανιού τηλεφωνικά, γιατί η Νανάρα δεν έχει χρόνο να περάσει από το μαγαζί. Πρέπει να είναι συνεχώς δίπλα στον πρόεδρο για να τον παρηγορεί.

Η Έφη δίνει τα ρέστα της... Πρέπει να τραβήξει τρεις ρουφηξιές και ύστερα να αφήσει το φλιτζάνι ανάποδα όλη τη νύχτα, σε σκοτεινό δωμάτιο...

Αυτό γίνεται κάθε ημέρα και έτσι υπάρχει συνεχής τηλε-ενημέρωση...

Η Νανάρα, όμως, δεν αρκείται μόνο σε αυτό. Ακούει τη συμβουλή της Εξουσίας και καλεί στο νοσοκομείο την καλύτερη χαρτορίχτρα και την τοποθετεί στο δίπλα δωμάτιο. Επίσης, σαν πιστή χριστιανή, θα φέρει από την Παναγία της Κίνου την άγια εικόνα για να την ασπαστεί ο Ανδρόνικος.

Την εικόνα του Αγίου Φανουρίου, που της έστειλε η Εξουσία, θα την τοποθετήσει δίπλα από το κρεβάτι."

***Για την απόκτηση του βιβλίου: -Τηλ.: 210 3600057

"ΕΞΟΥΣΙΑ ΒΛΑΧΑΡΑ" - Πάντα Επίκαιρο...!

 

***Για την απόκτησή του , τηλ. 210 3600057

Η ΝΑΝΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ - (Απόσπασμα από το βιβλίο)

Απόσπασμα από το βιβλίο: "ΕΞΟΥΣΙΑ ΒΛΑΧΑΡΑ" - (Η Νανάρα και το Τέλος του Ανδρόνικου):

"Μια μέρα ο Ανδρόνικος αισθάνεται ξαφνικά ιδιαίτερη δυσφορία και πονάει στο στήθος. Αρχίζουν οι ενδείξεις για το πνευμονικό οίδημα. Πανικός! Ο γιατρός σπεύδει να εφαρμόσει την επιστήμη του και με τις κατάλληλες ενέργειες να τον σώσει. Η Νανάρα έξαλλη τον αρπάζει από τον γιακά με τα δυο της στιβαρά χέρια και τον πετάει έξω από το δωμάτιο με βία, κλείνοντας και κλειδώνοντας την πόρτα. Μένει μέσα με τον παπά, αστρολόγο, μάντη και θεραπευτή. Εκείνος σπεύδει να κάνει τα ανάλογα για να πετύχει το θαύμα.

Ο Ανδρόνικος υποφέρει και σφαδάζει βαριανασαίνοντας. Ο παπάς σκύβει και φυσάει σαν φυσερό υψικαμίνου. Ξεφυσάει σαν ατμομηχανή δυνατά κάτω από το κρεβάτι για να ενισχύσει τους καπνούς από τα λιβάνια που βρίσκονται εκεί, μουρμουρίζοντας ακαταλαβίστικα λόγια και ξόρκια, σαν σε λειτουργία. Έξω από την πόρτα ο γιατρός και οι άλλοι φωνάζουν και χτυπούν με οργή.

Η Νανάρα έντρομη κοιτάζει τους συνεχείς μορφασμούς πόνου του Ανδρόνικου.

Ο παπάς κατεβάζει τα ακραία και απόκρυφα μαργκαλικά και γούτσου-γούτσου λόγια, ξεφυσώντας ακόμη πιο πολύ, μέχρι ζαλάδας, και οι καπνοί από τα λιβάνια τυλίγουν όλο το κρεβάτι. Ο Ανδρόνικος αντί να εισπνεύσει φρέσκο αέρα γεμίζει τα πνευμόνια του με τους πυκνούς αρωματικούς καπνούς των λιβανιών! Τα χτυπήματα στην πόρτα είναι πιο έντονα, αλλά η Νανάρα δεν πτοείται. Για μια στιγμή βλέπει τον Ανδρόνικο να ανασαίνει καλύτερα.

Ο παπάς ανεβάζει τους ρυθμούς της ψαλμωδίας, της μουρμούρας και των φυσημάτων. Οι θείοι αρωματικοί καπνοί κυριαρχούν σε όλο τον χώρο.

Όλα τώρα είναι μαγικά! Μαγικά και θεία!

Η Νανάρα επιτέλους βλέπει την καλυτέρευση!

Η τελετουργία πιάνει! Ναι! Διακρίνει το θαύμα!

Έρχεται! Να, γίνεται επιτέλους το θαύμα!...

Ο Ανδρόνικος όμως… πεθαίνει!..

Αυτό είναι το μίζερο τέλος του… μεγάλου Ανδρόνικου Ανδρέου, καθώς εισέρχεται με το δεξί του πόδι στην Ιστορία..."

***Για την απόκτηση του βιβλίου: 210 3600057

 

O Ύμνος της Εξουσίας Βλαχάρας

Φίλες και Φίλοι,

Απολαύστε ολόκληρο τον « Ύμνο της Εξουσίας Βλαχάρας », κάτι σαν μακρύ Ζεϊμπέκικο!...
Όσοι έχετε διαβάσει το βιβλίο θα το κατανοήσετε καλύτερα.
Tο έργο μετατρέπεται σε θεατρικό και πρέπει να ακούσουμε το θέμα και σε τραγούδι!...

O Ύμνος της Εξουσίας Βλαχάρας

Εξουσία μου Βλαχάρα
μου τα έκανες μαντάρα
πίσω από κλειστές κουρτίνες
έκανες καλές κομπίνες

Υπουργοί με μπιχλιμπίδια
κουμπαριές με δαχτυλίδια
μαύρο χρήμα σκουπιδιών
φεύγει στο αλλοδαπών

Η Βλαχάρα όμως βλέπει
τα νεράντζια στον καθρέφτη
από όνειρο ξυπνάει
και θυμάται πως πεινάει

Η λιγούρα τρομερή
δεν χωνεύει την τροφή
θέλει κι' άλλα για να δέσει
το στομάχι με τη μέση

Η Νανάρα με τα σέα
τα μεμέ και τα ωραία
στη σκηνή κυριαρχεί
δίχως τσίπα και ντροπή

Και ο πρόεδρος σωστός
βάζει μηχανή εμπρός
μα το λάστιχο κλατάρει
με τον Τζιόρτζιο καβαλάρη

Η Βλαχάρα όμως εκεί
άριστη στην προσμονή
με τον Σάκη τον λεμέ
στήνουνε τον τζερτζελέ

Πανηγύρι με τα φράγκα
η Ελλάδα μια παράγκα
τρυπημένη η οροφή
και λασπούρα στην αυλή

Και ο κόσμος χαβαλές
γύφτος και σουρουκλεμές
ψήφους δίνει με ελπίδα
για να βγει απ´την παγίδα

Φέρε την παραλλαγή
προεδράρα μπιρμπιλή
να τα φάμε όλοι μαζί
καθώς λέει κι’ ο Θωδωρή

Το Μπιντόκ όμως αλλάζει
και το σώβρακό του βγάζει
γυμνωμένο και σε ήττα
δεν μπορεί να βρει την τρύπα

Κι’ είναι η τρύπα τρομερή
μαύρη τρύπα, σκοτεινή
μέχρι που κι’ ο Αινστάιν
λέει συνέχεια νάιν, νάιν

Τώρα μες την προστυχιά
ρεύση χρήματος με ουρά
στων πολιτικών τα χέρια
μοιάζουνε σαν περιστέρια

Kαι ο λαός αιμορραγεί
μένει άφραγκος, ταπί
Eλληνάρες πονηροί
στις οφσόρ έχουν στραφεί

Αγανάκτηση τρελή
δεν υπάρχει πια φυγή
με τις τσέπες αδειανές
θα λουστούν το προφανές

Έτσι πια όλοι μαζί
θα γευτούνε την ντροπή
και στων αλλωνών τα χέρια
θα φαντάζουν πεφταστέρια

Η Βλαχάρα όμως εκεί
άριστη στην προσμονή
τον Ανδρόνικο θυμάται
περιμένει και κοιμάται

Μέσα στο ροχαλητό
τ’ όνειρο είναι φωτεινό
το νεράντζι που σφυρίζει
και τη μούρη συγυρίζει

Και έτσι στο τοπίο αυτό
δίχως πια τον αρχηγό
ο λαός μένει μονάχος
μες το δάκρυ και ξωμάχος.

Β’ Μέρος

Τώρα πια μέσα στη θλίψη
εμφανίζεται μια λύση
έτσι για παρηγοριά
ξεκινάει η ζεϊμπεκιά

Το ζεϊμπέκικο βιβλίο
το λαό κάνει θηρίο
τρέχουν όλοι να αγοράσουν
τη Βλαχάρα να διαβάσουν

Η Βλαχάρα όμως εκεί
άριστη στην προσμονή
έγιν’ άγριο θηρίο
τώρα που έγινε βιβλίο

Και διαβάζεται πολύ
απ' το βράδυ ως το πρωί
κάθε μέρα κάθε νύχτα
από τέλος ως κι’ αρχή

Όμως μες την ταραχή
ξεχαστήκανε μαζί
για να πάνε να ζητήσουν
τον Λεωνίδα να τιμήσουν

Μα αυτός δεν είναι εκεί
έφυγε πολύ πρωί
την πατρίδα να τιμήσει
να τη δει να της μιλήσει

Κάπου μακριά εκεί
μέσα στο πυκνό βαθύ
δυο αγάπης άσπρα χέρια
τον τυλίγουνε αιθέρια

Ειν’ τα χέρια τρυφερά
μα δηλώνουν μοναξιά
της Ελλάδος της Μητέρας
που θωρεί από μακριά

Ό,τι να σκεφθεί κανείς
θα βρεθεί γονυπετής
ψιθυρίζοντας σιγά
Όχι ασχήμια, μα ομορφιά.

Δημήτρης Βίκτωρ

AMERICAN DREAM

 

Απόσπασμα από το βιβλίο: Εξουσία Βλαχάρα -- (Στο αεροδρόμιο)

       «Εδώ είμαστε!», είπε με καμάρι και κοίταξε γελώντας δίπλα της τον απορημένο Λεωνίδα.

      «Εγώ εδώ παρκάρω, χωρίς ποτέ να πληρώσω. Εγώ δεν έχω λεφτά για πέταμα. Ένας αρχιτέκτονας που δούλευε στην κατασκευή του αεροδρομίου, είναι πολύ φίλος μου και πελάτης, μου είπε για αυτό το σημείο... Εδώ παρκάρει και αυτός το δικό του αυτοκίνητο, τζάμπα… Και εσύ όταν θα έρθεις άλλη φορά στο αεροδρόμιο να το φέρνεις εδώ το αμάξι σου για να μην πληρώσεις τίποτε... Τα κορόιδα πληρώνουν, Λεωνίδα! Τα κορόιδα! Μόνο τα κορόιδα!

Θυμάσαι πώς ήρθα;».

       Ο Λεωνίδας δεν έβγαλε μιλιά! Βουβάθηκε... εντελώς! Ένιωθε μια ζαλάδα και για πρώτη φορά έναν μικρό πονοκέφαλο…

      Δεν έβλεπε την ώρα, τη στιγμή, να βρεθεί στο σπίτι του και να ξαπλώσει στο κρεβάτι του…

      Μεγάλη η κούραση!

      Τι ημέρα ήταν αυτή! Τι ταξίδι!...

 *** Για την απόκτηση του βιβλίου: 210 3600057

«ΕΞΟΥΣΙΑ ΒΛΑΧΑΡΑ» - Το βιβλίο της 10ετίας

Το βιβλίο Εξουσία Βλαχάρα είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο.

Στη μορφή, στην πλοκή, στην αφήγηση, στα γεγονότα και κυρίως

στις αποκαλύψεις.

Περιγράφονται διαχρονικά γεγονότα και καταστάσεις των ανθρώπων που άρχουν, που δεν βάζει ανθρώπου νους.

Διαρκής προβληματισμός μεταξύ ύβρεως και ηθικής.

Κωμωδία, δράμα και τραγωδία συνδυασμένα και γραμμένα

με συναρπαστικό τρόπο.

Είναι ένα δυνατό βιβλίο με βαθύ και στοχαστικό φιλοσοφικό περιεχόμενο. Συγγραφέας είναι ο Δημήτρης Βίκτωρ.

 Υπόθεση του Έργου

Η εξουσία προσωποποιημένη με το ονοματεπώνυμο Εξουσία Βλαχάρα, αναρριχάται βίαια και  καταλύει τις ηθικές και τις χαλαρές συνειδήσεις των ανθρώπων που άρχουν.

Μοιραία θα επηρεάσει και την τύχη του έθνους.

Βρισκόμαστε στη χώρα της Αρμελάδας με πρωτεύουσα την Απολλωνία.

Κυβερνήτης είναι ο Ανδρόνικος Ανδρέου πρόεδρος του Μπιντόκ, που έχει γιο τον Τζόρτζιο Ανδρέου

και μένουν οικογενειακώς στην ιστορική κατοικία με το όνομα Μυστρί.

Στενοί συνεργάτες του είναι οι υπερυπουργοί Σάκης Επιταγόπουλος και Κώστας Πολυτεχνώτης.

Στην αντιπολίτευση είναι η Νέα Σουμάδα.

Όλα συμβαίνουν την περίοδο από το 1983 μέχρι σήμερα... Όταν η υπερήφανη χώρα

από την ελπίδα των μεγάλων αλλαγών  θα καταντήσει επαίτης, με φτωχούς και ανασφαλείς εξοργισμένους πολίτες.

 http://www.facebook.com/ExousiaVlahara

***Για την απόκτηση του βιβλίου- Τηλ.: 210 3600057

"Εξουσία Βλαχάρα" - Βιβλίο

Εξουσία Βλαχάρα

του

Δημήτρη Βίκτωρ

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Βρισκόμαστε στη χώρα της Αρμελάδας με πρωτεύουσα την Απολλωνία.

Κυβερνήτης είναι ο Ανδρόνικος Ανδρέου, πρόεδρος του Μπιντόκ που έχει γιό τον Τζόρτζιο Ανδρέου και ζουν στην ιστορική κατοικία με το όνομα Μυστρί.

Στενοί συνεργάτες του είναι οι υπερυπουργοί,

Σάκης Επιταγόπουλος και Κώστας Πολυτεχνώτης.

Στην αντιπολίτευση είναι η Νέα Σουμάδα.

Όλα συμβαίνουν την περίοδο από το 1983 μέχρι το σήμερα...

Όταν η υπερήφανη χώρα από την ελπίδα των μεγάλων αλλαγών,

θα καταντήσει επαίτης, με φτωχούς

και ανασφαλείς εξοργισμένους πολίτες.

Η Εξουσία Βλαχάρα, βρίσκει πρόσφορο έδαφος στους ανθρώπους

των εξουσιών, εκμεταλλευόμενη το διάτρητο της ηθικής τους

και τις χαλαρές συνειδήσεις τους.

Θα διαλύσει και θα καταλύσει.

Μοιραία θα επηρεάσει και την τύχη του έθνους.

Είναι αφανής και δεν ανιχνεύεται.

Οι μηχανισμοί της είναι φαινομενικά ακίνδυνοι, ουσιαστικά βίαιοι.

Ασκεί την δική της γοητεία με τον

συνδυασμό της εξυπνάδας και της βλακείας.

Κωμική και συγχρόνως τραγική φιγούρα, οπλισμένη με αναλγησία,

αδιαφορεί να κατανοήσει το μέγεθος της ανήθικης συμπεριφοράς

και της σκοτεινής πρακτικής της.

Ψάχνοντας κανείς με πόνο τα αίτια της καταστροφής της χώρας,

θα τα βρει στις πρακτικές της ηρωίδας και μοιραία

θα κάνει τις συγκρίσεις με την πραγματική εξουσία.

Όπως ακριβώς θα έκανε μελετώντας τα πρόσωπα και τις

πρακτικές των εξουσιών που καθορίζουν την μοίρα του.

Για την απόκτηση του βιβλίου: 210 3600057

Απόσπασμα από το βιβλίο - " Εξουσία Βλαχάρα " - ( Η Κυρία Ελλάδα )

Απόσπασμα από το βιβλίο - " Εξουσία Βλαχάρα " - (Η Κυρία Ελλάδα)

Το άλλο μεσημέρι, μέσα στη λιακάδα, ο Λεωνίδας παρέα με την Κυρία Ελλάδα, γευμάτισαν στο μπαλκόνι με τους λευκούς ασβέστες, ανάμεσα στα πολλά λουλούδια και τους στρογγυλούς βασιλικούς. Φίνο άρωμα τριγύρω!

Η χορτόπιτα της Κυρίας Ελλάδας με το χειροποίητο φύλλο και τα χόρτα του βουνού ήταν όπως πάντα υπέροχη, στην όψη, στη γεύση!
Ύστερα ήρθε η ώρα του καφέ. Του... κανονικού καφέ!

Ο Λεωνίδας μίλησε για λίγο, πολύ περιληπτικά, για την Εξουσία Βλαχάρα. Περιορίστηκε κυρίως στην κωμική πλευρά της όλης ιστορίας, έτσι για λίγη διασκέδαση.

Ύστερα, με την Κυρία Ελλάδα πιάσανε άλλη κουβέντα…
Για τα υπέροχα της Ζωής, τα απλά και τα ωραία...

Άλλος κόσμος!... Άλλος Πολιτισμός!...

*** Για την απόκτηση του βιβλίου - 210 3600057

O Ύμνος της Εξουσίας Βλαχάρας (Μέρος 1ο)

Εξουσία μου Βλαχάρα

μου τα έκανες μαντάρα

πίσω από κλειστές κουρτίνες

έκανες καλές κομπίνες.

Υπουργοί με μπιχλιμπίδια

κουμπαριές με δαχτυλίδια

μαύρο χρήμα σκουπιδιών

φεύγει στο αλλοδαπών.

Η Βλαχάρα όμως βλέπει

τα νεράντζια στον καθρέφτη

από όνειρο ξυπνάει

και θυμάται πως πεινάει.

Η λιγούρα τρομερή

δεν χωνεύει την τροφή

θέλει κι άλλα για να δέσει

το στομάχι με τη μέση.

Η Νανάρα με τα σέα

τα μεμέ και τα ωραία

στη σκηνή κυριαρχεί

δίχως τσίπα και ντροπή.

Και ο πρόεδρος σωστός

βάζει μηχανή εμπρός

μα το λάστιχο κλατάρει

με τον Τζιόρτζιο καβαλάρη.

Η Βλαχάρα όμως εκεί

άριστη στην προσμονή

με τον Σάκη τον λεμέ

στήνουνε τον τζερτζελέ.

Πανηγύρι με τα φράγκα

η Ελλάδα μια παράγκα

τρυπημένη η οροφή

και λασπούρα στην αυλή.

Και ο κόσμος χαβαλές

γύφτος και σουρουκλεμές

ψήφους δίνει με ελπίδα

για να βγει απ´την παγίδα.

Φέρε την παραλλαγή

προεδράρα μπιρμπιλή

να τα φάμε όλοι μαζί

καθώς λέει κι ο Θωδωρή.

Το Μπιντόκ όμως αλλάζει

και το σώβρακό του βγάζει

γυμνωμένο και σε ήττα

δεν μπορεί να βρει την τρύπα.

Κι είναι η τρύπα τρομερή

μαύρη τρύπα, σκοτεινή

μέχρι που κι ο Αινστάιν

λέει συνέχεια νάιν, νάιν.

Τώρα μες την προστυχιά

ρεύση χρήματος με ουρά

στων πολιτικών τα χέρια

μοιάζουνε σαν περιστέρια.

Kαι ο λαός αιμορραγεί

μένει άφραγκος, ταπί

Eλληνάρες πονηροί

στις οφσόρ έχουν στραφεί.

Αγανάκτηση τρελή

δεν υπάρχει πια φυγή

με τις τσέπες αδειανές

θα λουστούν το προφανές.

Έτσι πια όλοι μαζί

θα γευτούνε την ντροπή

και στων αλλωνών τα χέρια

θα φαντάζουν πεφταστέρια

Και έτσι στο τοπίο αυτό

δίχως πια τον αρχηγό

ο λαός μένει μονάχος

μες το δάκρυ και ξωμάχος.

(Συνεχίζεται)

Δ. Βίκτωρ