ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ - ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ - ΠΙΣΤΗΣ

" ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΔΩΜΑΤΙΩΝ " - Ποίημα - Απαγγελία: Δημήτρης Βίκτωρ

Εντός των Δωματίων

 

Εδώ οι καταλήξεις... Όλες, αυτές και όλα

σαν ρίζες δέντρου αιώνιου μέσα, βαθιά στην Γη...

Εδώ ο παλμός μικρής, άπιαστης αρχής ανάσας...

Εδώ οι αναφορές απάντων των ονείρων

οι αποφάσεις για κυριαρχίες έναντι εκείνων...

 

Εδώ τα ρόδα και τα κρίνα των παρθένων

το σκίρτημα του σώματος, η πρώτη αναλαμπή

των ηδονών συνθήκες και προσαρμογές

των θανάτων τελετές, εδώ κι αυτές...

 

Εδώ η μοναξιά, αφέντρα της δημιουργίας

στήνει χορό κάθε ώρα και στιγμή

καλώντας σε να πάρεις μερτικό στο, «Είναι»

ν’ αδράξεις της ζωής την άκρα ηδονή...

 

Εδώ παιχνίδια, προσευχές, ύβρεις,

νανούρισμα, μοιρολόι τόσο δα κοντά,

μ’ ένα μικρό κενό για ό,τι κάνεις, ό,τι πεις,

ό,τι σκεφθείς και ό,τι ψιθυρίσεις...

 

Όσες φορές και να κοιτάξεις έξω απ’ το παράθυρο,

όσες αν βγεις στον δρόμο σαν ταξιδευτής, εδώ θα ’ρθείς.

Όλα μέσα στους ίδιους τοίχους θ’ αντηχούν

στους ίδιους τοίχους θα καταγραφούν...

 

Θ’ αναφερθούν οι λεπτομέρειες των συγκινήσεων,

σ’ ακροατήρια μικρά, αγαπημένα

στο μαξιλάρι οι συμβουλές, οι ακριβές σου σκέψεις

εδώ, οι αποφάσεις άγχους καθηκόντων...

 

Όλα γερνούν εδώ, αγαπημένη συντροφιά, εδώ γερνάς κι εσύ.

Φεύγει η ζωή κάνοντας κύκλους σταθερούς

κύκλους εντός κάθε λογής σχημάτων δωματίων...

... Κάθε λογής εντός, των όπου Γης ανθρώπων!...

 

 Δημήτρης Βίκτωρ

Μάιος - 2013

 

                

 

 

"ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΔΩΜΑΤΙΩΝ" - Ποίημα - Απαγγελία: Δημήτρης Βίκτωρ

Εντός των Δωματίων

Εδώ οι καταλήξεις... Όλες, αυτές και όλα

σαν ρίζες δέντρου αιώνιου μέσα, βαθιά στην Γη...

Εδώ ο παλμός μικρής, άπιαστης αρχής ανάσας...

Εδώ οι αναφορές απάντων των ονείρων

οι αποφάσεις για κυριαρχίες έναντι εκείνων...

 

Εδώ τα ρόδα και τα κρίνα των παρθένων

το σκίρτημα του σώματος, η πρώτη αναλαμπή

των ηδονών συνθήκες και προσαρμογές

των θανάτων τελετές, εδώ κι αυτές...

 

Εδώ η μοναξιά, αφέντρα της δημιουργίας

στήνει χορό κάθε ώρα και στιγμή

καλώντας σε να πάρεις μερτικό στο, «Είναι»

ν’ αδράξεις της ζωής την άκρα ηδονή...

 

Εδώ παιχνίδια, προσευχές, ύβρεις,

νανούρισμα, μοιρολόι τόσο δα κοντά,

μ’ ένα μικρό κενό για ό,τι κάνεις, ό,τι πεις,

ό,τι σκεφθείς και ό,τι ψιθυρίσεις...

 

Όσες φορές και να κοιτάξεις έξω απ’ το παράθυρο,

όσες αν βγεις στον δρόμο σαν ταξιδευτής, εδώ θα ’ρθείς.

Όλα μέσα στους ίδιους τοίχους θ’ αντηχούν

στους ίδιους τοίχους θα καταγραφούν...

 

Θ’ αναφερθούν οι λεπτομέρειες των συγκινήσεων,

σ’ ακροατήρια μικρά, αγαπημένα

στο μαξιλάρι οι συμβουλές, οι ακριβές σου σκέψεις

εδώ, οι αποφάσεις άγχους καθηκόντων...

 

Όλα γερνούν εδώ, αγαπημένη συντροφιά, εδώ γερνάς κι εσύ.

Φεύγει η ζωή κάνοντας κύκλους σταθερούς

κύκλους εντός κάθε λογής σχημάτων δωματίων...

... Κάθε λογής εντός, των όπου Γης ανθρώπων!...

 

Δημήτρης Βίκτωρ
Μάιος - 2013

 

                

 

 

"ΟΙ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΙ" - Ποίημα: Δημήτρης Βίκτωρ

Οι αδικημένοι

 " Είναι κι αυτοί οι αδικημένοι από την φύση·

αυτοί, που τους χρωστά η ομορφιά..."

Εσύ από τους τυχερούς, έριχνες κάπου μια ματιά

ποτέ σου δεύτερη κι αυτή από μακριά.

Περνούσε ο χρόνος, οι καιροί, οι μέρες και οι νύχτες

σε ησυχία-θόρυβο άλλαξαν οι μορφές και οι ψυχές

έσβησε ο φίλος σου ο παλιός βαθιά μες στον καθρέφτη

ήρθε ο νέος με χωρίς τις τότε σου ομορφιές.

Τώρα κι εσύ από την φύση  αδικημένος 

βλέπεις να απορείς πως σου χρωστά η ομορφιά

νιώθοντας πια, το άδικο στην πράξη του θα ζήσεις.

 Δημήτρης Βίκτωρ

Μάρτιος / 2018

Η Αμάσητη Εκδοχή Σου......! - (2)

 

Τον τελευταίο καιρό, λόγω του πολέμου, χορτάσαμε αναλύσεις και αναλύσεις.  

Πολλοί λένε-γράφουν και κάποιοι τους ακούνε.
Οπότε, το σπορ συνεχίζεται με πάθος.
Βοηθάει στην ψυχοθεραπεία αυτό, στην ανάταση, με θαυμασμό για τρομερούς αρχηγούς, για ήρωες μέσα από ιδεοληψίες.

 Όχι βέβαια, με την προσπάθειά σου να έρθεις αντιμέτωπος με την αλήθεια.
Αν είσαι από αυτούς που σκέφτονται, που αμφισβητούν τις εύκολες αναλύσεις, θα διαπιστώσεις πόσο δύσκολο είναι να αποστασιοποιηθείς από τα γεγονότα και πόσο ακατόρθωτο είναι να εκφραστούν οι αλήθειες.

Θα μάθεις επίσης, πως ορισμένα δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ειπωθούν και να γραφτούν.
Υποστήριξε και εσύ την δική σου εκδοχή. Αυτήν που σου είπαν δηλαδή και σου έμαθαν να την μεταδίδεις αμάσητη.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να κυκλοφορήσει κι όλας.
Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την δική σου εκδοχή της ιστορίας.
Εκτός κι αν είναι οικουμενική ή έστω για πολλούς, η ιστορία σου.

Χρειάζεται Αυτογνωσία για την ανάλυσή  σου και Επίγνωση για την έκφρασή  της.
Αλλά αυτά, είναι τα στοιχειώδη για τον τίτλο του σοβαρού αναλυτή που σκέφτεται..
Άλλο θέμα αυτό.

Η ιστορία σου όμως, παραμένει η καλύτερη για σένα και η αμάσητη εκδοχή σου επίσης!

Άλλωστε υπάρχει το ιντερνέτ για να αντιγράφεις αναλόγως…

Δημήτρης Βίκτωρ

Η Φιλοσοφία και η δύναμή της - (Από Δ. Βίκτωρ)

Ας είμαστε πεπεισμένοι για το εξής:

Μόνο όταν η ψυχή θεραπευτεί θα τελειώσουν τα βάσανά μας.

Ας αφεθούμε στα χέρια της φιλοσοφίας για τη θεραπεία.

 Θα θεραπευτούμε αν το θελήσουμε.

Η μέθοδος που χρησιμοποιεί η φιλοσοφία για τη θλίψη και τις άλλες ασθένειες της ψυχής είναι το λογικό και η συγκατάθεση της βούλησης.

Η ευτυχισμένη ζωή εξαρτάται από τη λογικότητα με την οποία

είμαστε σε θέση να βλέπουμε τα πράγματα.

Όταν η σκέψη αφήνεται ελεύθερη να κινηθεί στους δρόμους της γνώσης, δυναμώνει από την ίδια τη κίνησή της και γίνεται ολοένα  πιο  απαιτητική.

Για το κριτικό φιλόσοφο τα πάντα πρέπει και μπορούν να γίνουν

 θέματα για εξονυχιστική έρευνα.

Ο φυσικός κόσμος, κοινωνικός βίος, η ψυχή του ανθρώπου, η ομορφιά.

Μερικοί χρησιμοποιούν το χρόνο τους με φειδώ, άλλοι σπάταλα. 

Κάποιοι τον μεταχειρίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να λογοδοτήσουν γι’ αυτόν, κάποιοι άλλοι όμως – πράγμα που αποτελεί και τη μεγαλύτερη ντροπή - σαν να μην έχει μείνει κανένα υπόλοιπο απ’ αυτόν !

Πολύ συχνά άνθρωποι που βρίσκονται σε βαθιά γεράματα δεν έχουν

κανένα άλλο τρόπο να αποδείξουν ότι έζησαν πολύ

εκτός από τα ίδια τα χρόνια τους !

Καμιά κατάσταση δεν είναι τόσο πικρή ώστε να μη μπορεί ένα ήρεμο μυαλό να βρει κάποια  παρηγοριά σ’ αυτήν.

Kάθε άνθρωπος, σε τρικυμιώδεις φάσεις στη διάρκεια του αγώνα της ζωής, όταν φθάνει στην απελπισία, βιώνει σε όλες τις διαστάσεις της ύπαρξης του την απελπισία των “οριακών καταστάσεων” και αναζητά

τη Φιλοσοφία ως παρηγοριά και λύτρωση!

Γι’ αυτό η Φιλοσοφία δεν είναι η κατασκευή ενός φανταστικού κόσμου, αλλά η ανάγκη επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων και ο προβληματισμός από τις διάφορες μορφές σχέσεων που δημιουργούνται με αυτή την επικοινωνία.

Γιατί η επικοινωνία είναι ζωή και ο διάλογος η συνειδητοποίησή της.

Ποιηση Βικτωρ

ΠΕΡΙ ΠΕΝΘΟΥΣ