Ένα αγριολούλουδο
ούτε αγάπης, έρωτα, φιλίας, προδοσίας
απώλειας ή χωρισμού, πένθους ή ευτυχίας
με ρίζες νάμουν δυνατές ν’ αντέχω τους ανέμους
να νιώθω τα σκιρτήματα της γης και τους σφυγμούς
κλέβοντας την ενέργεια των άστρων του απείρου
κάθε αυγή να λούζομαι ξανά μέσα στο φως
σ’ έρωτα με τις μέλισσες μ’ αρώματα ονείρου
καρτερικά να νοσταλγώ το κλάμα της βροχής
το σούρουπο σε ορίζοντα ρέμβης να ξαποσταίνω
μόνο να βασανίζομαι χωρίς να υπάρχει στόχος
με τέλος μου περήφανο χωρίς φόβο και θλίψη
δροσιά η ευγνωμοσύνη μου στο δώρο της ζωής
γέρνοντας με υπόκλιση στο αιώνιο αεράκι…
Ένα αγριολούλουδο
μόνο και κανενός…
Δημήτρης Βίκτωρ
Απρίλιος/2020
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου