Η δική σου ιστορία

Τα τελευταία χρόνια πήξαμε στα βιβλία. 

Πολλοί γράφουν και κανείς δεν τα διαβάζει.
Αλλά το σπορ συνεχίζεται με πάθος.
Οπότε:

Η πιο σπουδαία ιστορία για σένα, είναι η δική σου ιστορία!
Κάνε την βιβλίο.
Βοηθάει στην ψυχοθεραπεία, με την προσπάθειά σου να έρθεις αντιμέτωπος με την αλήθεια. Θα διαπιστώσεις, όμως, πόσο δύσκολο είναι να αποστασιοποιηθείς από τα γεγονότα και πόσο ακατόρθωτο είναι να εκφράσεις τα αισθήματα.

Θα μάθεις επίσης πως ορισμένα δεν υπάρχει κανένας τρόπος να γραφτούν.
Να το γράψεις όμως το βιβλίο σου.
Δεν σημαίνει πως πρέπει να κυκλοφορήσει κι όλας.
Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την δική σου ιστορία.
Εκτός κι αν είναι οικουμενική ή έστω για πολλούς, η ιστορία σου.

Χρειάζεται Αυτογνωσία για την συγγραφή σου και Επίγνωση για την έκδοσή της.
Αλλά αυτά, είναι τα στοιχειώδη για τον τίτλο του συγγραφέα.
Άλλο θέμα αυτό.

Η ιστορία σου όμως, παραμένει η καλύτερη για σένα και το βιβλίο σου επίσης!

Δημήτρης Βίκτωρ

Περί Ποιήσεως

Ποιηση_Βικτωρ

"Η ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ" - Ποίημα του Δημήτρη Βίκτωρ

Τό όχημα !

Τι θυμήθηκα τώρα!...
Αυτό το όχημα το κατασκεύασα μόνος μου σε ηλικία 14 ετών,,, μαζεύοντας διάφορα αντικείμενα από τα σκουπίδια!...

Δημήτρης Βίκτωρ

Κάτι για την Ποίηση...

#Βικτωρ_Ποιηση

Ο Νίτσε για τους Αρχαίους εκείνους Έλληνες

(Προς τους νεοέλληνες που καμαρώνουν για τα γραφόμενα του Νίτσε περί Αρχαίων Ελλήνων, κ.λ.π.)

…………………………………………………………………………………….

«Από την πολύ βαθύτητα της σκέψης τους σκάψανε τον λάκκο τους και έπεσαν όλοι μέσα…»

Αυτό είπε ο Φρειδερίκος σαν συμπλήρωμα των συλλογισμών του, όταν ανέφερε από βήματος τις σκέψεις του για την Ελληνική Τραγωδία και την γέννησή της. Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν αναφέρονταν στους σύγχρονους Τσιφτετέλληνες, οι οποίοι σωρηδόν βρίσκουν τους ρήσεις πολλών μεγάλων σκεπτικιστών και τις κυκλοφορούν με κάθε τρόπο για μια πιο ποιοτική επαφή και διακίνηση ιδεών μεταξύ τους, έτσι για να φτιάχνονται οργασμικά, αυνανίζοντας τα άδεια Ελληνικά μυαλά τους.

Ο μεγάλος στοχαστής κλίνει το γόνυ στην «Αχίλλειο Πτέρνα» και συγκλονίζεται από την επινόηση του «Κώνειου».
Αυτά, είναι τα βραβεία ενός λαού του παρελθόντος, που έζησε σε μια ευτυχισμένη στιγμή της ανθρωπότητος. Σαν διάττων αστέρας έλαμψε για λίγους, πολύ λίγους αιώνες και εξερράγη στο άπειρο και το παντοτινό….

Το υπέροχο μέρος που στήσανε σαν σκηνικό, οι σύγχρονοι κάτοικοι το αξιοποίησαν σαν φτηνό οικόπεδο.
Αυτοί που αρέσκονται να ονομάζονται Έλληνες στα διαλλείματα των πανηγυριών με τους καρσιλαμάδες…

Άκου θράσος να επικαλούνται τον Νίτσε!
Αυτοί, που είναι συνεχώς μέσα στο λάκκο και απολαμβάνουν την θαλπωρή του!...

Δημήτρης Βίκτωρ

Όσο υπάρχουν Άνθρωποι

«Να βοηθήσει ο Θεός!»

Σε κάθε ανθρώπινη συμφορά βγαίνουν οι ένθεοι πιστοί και εύχονται διάφορα.
Αν το αποτέλεσμα είναι η δυστυχία, σιγοψιθυρίζουν πως, έτσι αποφάσισε ο θεός για δικούς του μυστικούς λόγους κ.λπ.!

Αν όμως το αποτέλεσμα θα είναι ευχάριστο τότε ο Θεός τους είναι πρώτη Μούρη και αυτός είναι που βοήθησε!

Στην περίπτωση της πρόσφατης τραγωδίας με τις πυρκαγιές, πάλι τα ίδια! Συγχαρητήρια στους Διασώστες, αλλά όλα έγιναν με την βοήθεια του θεού!

Δεν κατανοούν οι πιστοί, πως έτσι προσβάλλουν τους Διασώστες!
Τους Διασώστες, που με ακραίες προσπάθειες, χρησιμοποιώντας την λογική και την επιστήμη, κατόρθωσαν αυτό που ο θεός τους δεν θα μπορούσε να επιτύχει λόγω της απουσίας του.

Φυσικά για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο χρειάζεται Πίστη.
Πίστη στον Σκοπό, Πίστη στην Ανθρωπιά, Πίστη στο Καθήκον, Πίστη στην  Ομορφιά της Ζωής για την Τιμή της Ζωής!

Αυτή η Πίστη είναι κατάκτηση του Ανθρώπου στη πορεία του εξανθρωπισμού του.

Οι άλλοι, ένθεοι πιστοί, πολύ κουραστικοί μέσα στην ανούσια επανάληψη τους!

Δημήτρης Βίκτωρ