Τρίτη 31 Μαΐου 2022

Απόνερα της Αλώσεως – (Μάιος 1453)

 

Μα πόσα γράφτηκαν γι’ αυτήν την Άλωση!
Φαντάσου να επρόκειτο και για Ελληνική υπόθεση!

Θρηνούν ακόμα κάτι Έλληνες για αυτό το σκουπίδι της ιστορίας, το Βυζάντιο.

Όσο το ψάχνεις τόσο και λυπάσαι, όχι για την Άλωση καθαυτή, αλλά για τους ανθρώπους που σχετίζονται με το γεγονός και τις πράξεις τους.

Να ένα ακόμα καθοριστικό:

Οι πατριωτάρες της χρεωκοπημένης Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, (που ονομάστηκε κάποια στιγμή αργότερα Βυζαντινή), οι πιστοί ορθόδοξοι ελέω θεού χριστιανοί, οι προύχοντες που είχαν την δύναμη και το χρήμα, κατάφεραν να παίξουν τον ρόλο τους για την χρεωκοπία και την τελική πτώση.

Πολύ πριν, έβγαλαν τα χρήματά τους στην Βενετία, που την εποχή εκείνη δημιουργούνταν τράπεζες.

Εκτός αυτού γίνονταν και πολίτες του εξωτερικού με χαρτί που πλήρωναν στους Βενετούς. Έτσι κατάφερναν να μην πληρώνουν καθόλου φόρους.

Οπότε τα τελευταία χρόνια, τα δημόσια ταμεία ήταν εντελώς άδεια και δεν υπήρχε και τρόπος για εισπράξεις.

Εκείνος ο Ούγγρος, ο Ουρβανός που έφτιαξε το μεγάλο το κανόνι αργότερα για τον Μωάμεθ τον Πορθητή, πρώτα πήγε στον Κωνσταντίνο Πλαιολόγο και του πρότεινε την κατασκευή.
«Θα σου φτιάξω μία κανονάρα που με δυό βολές θα εξαφανίσεις τον στρατό του Μωάμεθ», είπε στον άφραγκο αυτοκράτορα.
Κι εκείνος ο δυστυχής του απάντησε, «Δεν έχω μία».

Πως να έχει, αφού τα φράγκα των πιστών του υπηκόων είχαν κάνει προ πολλού φτερά;

Έτσι ο Ουρβανός πήγε στον Μωάμεθ και του είπε τα ίδια.

Κι εκείνος του απάντησε: «Και το ρωτάς; Προχώρα μεγάλε…»

Μπάμ, το κανόνι μία… Μπάμ το κανόνι δεύτερη… Μπάμ το κανόνι τρίτη… Πάει το τείχος!

 Άνοιξε μια τρυπάρα, Να!
 
Στην τέταρτο Μπάμ, ανατινάχτηκε και το ίδιο το κανόνι και πάει και ο Ουρβανός!
Αλλά η τρύπα είχε ανοιχτεί.

Οι πολιορκημένοι κοίταζαν και χάζεψαν και αφαιρέθηκαν.

Και, ναι! Ξέχασαν ανοιχτή την κερκόπορτα!
Μάλλον από εκεί είχαν βγάλει τα τελευταία τους λεφτά οι πιστοί χριστιανοί της Πόλης.

Έτσι, ατυχώς ….Εάλω…!

Εάλω η Πίστις και όλα τα σχετικά…!

 

Δημήτρης Βίκτωρ



 

Πέμπτη 28 Απριλίου 2022

Περί Αρχαίων Ελληνικών στα σχολεία...

 

Λέγεται και ξαναλέγεται, γράφεται και ξαναγράφεται πως θα πρέπει να επανέλθει η διδαχή των Αρχαίων Ελληνικών στα σχολεία.
Σκίζουν τα ιμάτιά τους όλοι σχεδόν οι σύγχρονοι των γραμμάτων, οι φιλόσοφοι του μπλα μπλα και της ανεμοζάλης. Από πίσω και οι γονείς…

Πως με τη διδαχή, λέει, των αρχαίων θα καλλιεργηθεί το ήθος, η έκφραση, η συμπεριφορά, ο πολιτισμός τέλος πάντων… Μάλιστα!
Μπορείς να συμφωνήσεις, δεν λέω.

Εγώ είμαι της γενιάς που διδάχτηκε τα Αρχαία Ελληνικά στο τότε λύκειο, πριν καταργηθούν. Είχαμε παλαβώσει όλοι οι μαθητές. Ήταν το χειρότερο και βασανιστικότερο μάθημα. Δεν έφταιγαν βέβαια τα Αρχαία Ελληνικά γι’ αυτό, αλλά ο τρόπος διδασκαλίας.
Τίποτε δεν μας έμεινε. Ούτε μια φράση, ούτε μια λέξη!

Γιατί όπως έχει αποδειχθεί, το ανθρώπινο είδος, μαθαίνει μόνο αυτά που θα αγαπήσει.
Αν δεν πρόκειται για άμεσα χρήσιμα θέματα και ζητήματα, αυτό δυσκολεύει.
Οπότε, πρέπει να μιλήσουμε όχι αν θα επανέλθει η διδασκαλία τους, αλλά πως θα βρεθεί ο τρόπος να αγαπηθούν

Για να υπάρχει ελπίδα, κάποιας έστω αγάπης, θα πρέπει να έχουν πρώτα αγαπηθεί από τους δασκάλους. Δύσκολο!
Οι δάσκαλοι για να τα αγαπήσουν θα πρέπει να τα είχαν αγαπήσει πιο πριν οι δικοί τους δάσκαλοι και να ήταν σε θέση να μεταδώσουν αυτή την αγάπη. Δυσκολότατο!

Τώρα, πως θα ήταν σε αυτήν την θέση εκείνοι και οι σύγχρονοι κακοπληρωμένοι και κακόμοιροι δάσκαλοι είναι άλλο θέμα, έτσι;

Οπότε, αν θα συμβεί αυτό, τρέξτε όλοι οι οπαδοί της θεωρίας να ξαναπάτε στα θρανία και να μάθετε αρχαία ελληνικά. Θα «φάτε» καλά!

Ή από το σπίτι, όπως και με τα αγγλικά, όποιος έχει κέφι· γιατί όχι;

 

Δημήτρης Βίκτωρ